Τετάρτη 25 Μαΐου 2022

Παίκτες και συνταξιοδότηση: το ξαφνικό πέρασμα από ένα παρελθόν στο προσκήνιο, σε ένα θολό μέλλον

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ένας στους τέσσερις πρώην παίκτες έχει προβλήματα με το αλκοόλ

Σίγουρα, λόγω ηλικίας, η συνταξιοδότηση των ποδοσφαιριστών, απέχει από το συναίσθημα που βιώνουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι(+65,+67,+…), δεν αποτελεί μία καθοριστική περίοδο ανασκόπησης της ζωής, μία εποχή που φουντώνει η συνείδηση του τέλους, όμως είναι ορόσημο και όπως όλα στο βίο μας είναι σημαντικά. Για κάποιους παίκτες είναι περισσότερο επίπονο από άλλους. Σε μερικούς μάλιστα πάρα πολύ. Επειδή η ιδέα της φανέλας και του σορτς στη…ναφθαλίνη σίγουρα σε κάνει να υποφέρεις, σωματικά όσο και ψυχολογικά.

Το πρόβλημα συνδέεται κυρίως με το ξαφνικό πέρασμα: ένα παρελθόν στο προσκήνιο διαλύεται σε ένα θολό μέλλον. Όλα σε μια στιγμή.

Πρώτη η Fifpro, η διεθνής ομοσπονδία επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, η οποία πρόσφατα δημοσίευσε μια μάλλον ανησυχητική έκθεση, έθεσε σε λειτουργία το συναγερμό.

Το 33,5% των ποδοσφαιριστών που αποχώρησαν μετά την ηλικία των 35 υποφέρουν από πόνο στις αρθρώσεις. Κι όμως το δυσοίωνο σενάριο, ωστόσο, είναι ένα άλλο, αφού το 11% των παικτών που αποσύρθηκαν υποφέρουν από περισσότερο ή λιγότερο οξείες καταστάσεις άγχους, το 13% εμφανίζει συμπτώματα συμβατά με την κατάθλιψη, το 28% ζουν με διαταραχές του ύπνου. Επιπλέον ένας στους τέσσερις πρώην παίκτες έχει προβλήματα με το αλκοόλ. Είναι μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα από ό,τι έχουν συνηθίσει να χειρίζονται, μια κατάσταση που συχνά «καταπίνεται» από το φαλλοκρατικό και το λαϊκιστικό παραμύθι του ποδοσφαίρου. Η παραδοχή του προβλήματος θεωρείται σημάδι αδυναμίας, αντιτίθεται στο στερεότυπο που «χρωματίζει» όλους τους ποδοσφαιριστές ως νέους και όμορφους. Και από την ιδέα ότι τελικά, τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα. Ακόμα και ένα ζευγάρι γόνατα, αλλά και την ευτυχία επίσης.

Βλέποντας το πρόβλημα η Fifa, το Fifpro και το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ ανακοίνωσαν τη δημιουργία του προγράμματος After Career Consultation (μετά την ολοκλήρωση της καριέρας), ενός έργου που θα βοηθήσει τους ποδοσφαιριστές που έχουν αποσυρθεί τα τελευταία δέκα χρόνια να αποκτήσουν ψυχολογική και ιατρική υποστήριξη. Ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε ήδη από τον Ιούνιο και θα πραγματοποιηθεί σε 42 ιατρικά κέντρα που βρίσκονται σε 30 χώρες.

Μια  εξαιρετική ιδέα, καθόλου όμως απλή. Στην Ιταλία για παράδειγμα, εδώ και εννέα χρόνια, η ένωση ποδοσφαιριστών (AIC), εφαρμόζει προγράμματα για να βοηθήσει τους παίκτες στο μεταβατικό τους βήμα. Και όπως αναφέρεται «το πρώτο πρόβλημα είναι ότι κάθε παίκτης, αφού αποσυρθεί, προσπαθεί να παραμείνει στο δικό του περιβάλλον, με ​​το 97% των πρώην παικτών να παίρνει άδεια προπονητή, αλλά με μόλις το 5% να καταφέρνει να εργάζεται στον κόσμο του ποδοσφαίρου όλη τη ζωή του».

Μία προοπτική ικανή να αυξήσει περαιτέρω την αίσθηση της απογοήτευσης, αλλά και μία πραγματικότητα που μπορεί να τους ωθήσει σε άλλες κατευθύνσεις.

Σε τομείς, όπου η ικανότητα αντοχής στο άγχος και την πίεση, η συμμετοχή σε μια ομάδα, η αποδοχή του θετικού ανταγωνισμού με συναδέλφους και η προσαρμοστικότητα σε διαφορετικά περιβάλλοντα, όλα δηλαδή τα στοιχεία που αναπτύσσει ο ποδοσφαιριστής στη διάρκεια της καριέρας του, αποτελεί τη μεγάλη προστιθέμενη αξία του, στις νέες καταστάσεις.

Έτσι κι αλλιώς, όπως είχε πει ο Νίτσε, «αν έχεις ένα γιατί για να ζεις, μπορείς να ανεχτείς σχεδόν οποιοδήποτε πώς».

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ