Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2021

Νέες ταινίες: «Κατηγορώ» του Γκοντάρ στον δυτικό πολιτισμό και αδιάφοροι Αιώνιοι σούπερ ήρωες από την οσκαρική Κλόι Ζάο

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Της Χρυσούλας Παπαΐωάννου

Ένα φιλοσοφικό δοκίμιο από τον Γκοντάρ, μία αδιάφορη ταινία με νέους ήρωες της Marvel με την υπογραφή της Κλόι Ζόι, μια δυνατή ταινία για το δράμα του παλαιστιανικού λαού και ένα απολαυστικό ταξίδι στο Ερμιτάζ, μας περιμένουν αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες.

Το Βιβλίο της Εικόνας

Σκηνοθεσία: Ζαν Λικ Γκοντάρ

Ελβετία, Γαλλία, 2018, Διάρκεια: 84 λεπτά, Weird Wave

Γκοντάρ 2

Ο πρώτος και μοναδικός Ειδικός Χρυσός Φοίνικας στην ιστορία του Φεστιβάλ των Καννών, αυτό το φιλοσοφικό δοκίμιο από τον πρωτοπόρο της Νουβέλ Βαγκ, τον 88 χρονο πλέον Ζαν Λικ Γκοντάρ, ο οποίος συνεχίζει να πειραματίζεται και να εξερευνά τα όρια όχι μόνο του κινηματογράφου, αλλά και του θεατή, αφού αυτός είναι που πρέπει να «ανοίξει» με υπομονή το «Βιβλίο της Εικόνας» και να αφήσει τις οπτικό υλικό που έχει επιλέξει και συνθέσει ο Γάλλος σκηνοθέτης να οδηγήσουν το μυαλό και τη σκέψη του.

Πού να το οδηγήσουν; Σε ένα ακόμα κατηγορώ του Γκοντάρ ενάντια στον δυτικό ιμπεριαλισμό στην Ανατολή, τη Γαλλία που είναι δεμένη στο άρμα της Αμερικής, την Ευρώπη που άφησε τις ηθικές της αξίες να καταρρεύσουν. Η Ευρώπη έχει αποτύχει, οι θρησκείες είναι όψεις του ίδιου νομίσματος, και όλοι αντί για Φάουστ θέλουν να γίνουν βασιλιάδες.

Ο Ζαν Λικ Γκοντάρ χρησιμοποιεί το σινεμά για να μιλήσει για τη ζωή και όσα όμως, περιπλέκουν τα πάντα γύρω από αυτή. Το «Βιβλίο της Εικόνας» είναι γεμάτο καρέ ταινιών (από Φελίνι και Νίκολας Ρέι, μέχρι Άλφρεντ Χίτσκοκ, Ζαν Κοκτό και Θόδωρο Αγγελόπουλο), αλλά και ντοκουμέντων από αρχεία (πολέμων, εξεγέρσεων), έργα τέχνης, πίνακες ζωγραφικής, εικόνες που συνοδεύονται από λόγια συγγραφέων και στοχαστών (Μοντεσκιέ, Ρεμπό, Μποντλέρ), οπτικοακουστικό υλικό που σηματοδοτεί την υπερακατανάλωση, τις ανισότητες και την ταξικότητα των κοινωνιών, όλα συνθέτουν ένα πυκνό αλλά ζωντανό αφήγημα και clear statement, που στιγμές κινδυνεύει από μια ακροβασία που ο ίδιος ο Γκοντάρ επιδιώκει: φλερτάρει με την ιδέα να δικαιολογήσει τη βία. Δεν την δικαιολογεί ανοιχτά. Το υπονοεί. Ή μάλλον, μας αφήνει ελεύθερους να συμπεράνουμε εάν το υπονοεί ή όχι.

Επειδή ο Γκοντάρ γνωρίζει καλά ότι μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις-αυτός άλλωστε, δεν είπε ότι ο κινηματογράφος ανοίγει παράθυρα στον κόσμο;-μας βομβαρδίζει τόσο πολύ, που στιγμές πνίγεσαι από τον καταιγισμό. Το «Βιβλίο της Εικόνας» όμως, αυτό το ογκώδες σε νοήματα φιλοσοφικό δοκίμιο, αξίζει τον χρόνο μας και το ανοιχτό μυαλό μας κατά τη διάρκεια της θέασης του. Και μετά από αυτή, τον στοχασμό πάνω σε όσα λέει και άλλα τόσα που υπονοεί αυτός ο μεγαλειώδης δημιουργός.

Eternals

Σκηνοθεσία: Κλόι Ζάο

Πρωταγωνιστούν: Σάλμα Χάγιεκ, Αντζελίνα Τζολί, Κιτ Χάρινγκτον, Μπάρι Κίγκαν, Ρίτσαρντ Μάντεν, Τζέμα Τσαν, Κουμάιλ Ναντζιάνι, Λόρεν Ρίντλοφ

ΗΠΑ, 2021, Διάρκεια 157, Feelgood Etertainement

eternals 1

Οι Eternals ζούσαν στη Γη μυστικά για χιλιάδες χρόνια, σε ένα σύμπαν όπου όλοι πεθαίνουν εκτός από αυτούς γιατί ποτέ δεν έζησαν, αλλά μια απροσδόκητη τραγωδία τους αναγκάζει να επανενωθούν εναντίον των πιο αρχαίων εχθρών της ανθρωπότητας, των Παράταιρων.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που η Marvel μας μυεί σε ένα νέο σύμπαν ηπερηρώων, μας συστήνει καινούργιους άτρωτους ήρωες και μας βάζει σε κόσμους όπου όλα είναι δυνατά (για τους ήρωες της), δημιουργείται κλίμα περιέργειας και προσμονής γύρω από την επερχόμενη ταινία. Αυτή τη φορά όμως, ήταν και το όνομα της σκηνοθέτιδας Κλόι Ζάο, που αύξησε το ενδιαφέρον και τις προσδοκίες μας για μια φρέσκια ματιά και ένα νέο στυλ, πιο «σινεματζίδικο», που δυστυχώς εξανεμίστηκαν με την ταχύτητα του φωτός.

Το «Eternals» έγινε η πρώτη ταινία της Marvel που απέκτησε το (αρνητικό) παράσημο Rotten, και άρα πολύ αρνητικές κριτικές στις βαθμολογίες των Rotten Tomatoes. Η Κλόι Ζάο, παρόλο που μπήκε στο σύμπαν των ηπερηρώων με τη φόρα του Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τη «Χώρα των νομάδων» με πρωταγωνίστρια σ’ εκείνη την ταινία την απίστευτη Φράνσις Μακ Ντόρμαντ, εδώ μοιάζει χαμένη, έξω από τα νερά της. Στη «Χώρα των νομάδων» είχε έναν χαρακτήρα συγκεκριμένο να αναπτύξει, να φωτίσει και σίγουρα να αγκαλιάσει και μία τεράστια ηθοποιό. Εδώ έχει μια χούφτα χαρακτήρες, χωρίς μάλιστα, κανένας από αυτούς να έχει βάρος ή προσωπικότητα, μια ιστορία μπερδεμένη-μέχρι να καταλάβεις τι γίνεται με τόσους Αιώνιους, και ποιός κάνει τι, έχει περάσει σημαντικό μέρος της ταινίας, και τελικά ένα ανολοκλήρωτο σενάριο. Παρόλο που το καστ είναι λαμπερό (Αντζελίνα Τζολί, Σάλμα Χάγιακ, Ρίτσαρντ Μάντεν, Κιτ Χάρινγκτον, Κουμάιλ Ναντζιάνι, κ.α.) χάνεται στην πολυφωνία των ηρώων. Το δε σενάριο είναι γεμάτο κλισέ για τη ζωή και το θάνατο, το κλίμα, την ελεύθερη βούληση, κτλ. Ενώ για λίγη ώρα, έμοιαζε σαν να παρακολουθείς ταινία του Μπόλιγουντ, καθώς ένας από τους ήρωες είναι ηθοποιός του Μπόλιγουντ για κάμποσους αιώνες, αφού είναι κι αυτός eternal. Είναι εμφανής πάντως, η αγωνία της Marvel να κινηθεί εντός των ορίων του political correct, αφού για πρώτη φορά βλέπουμε σε ταινία της γκέι ήρωα, αλλά και ΑμΕΑ, οι οποίοι μοιάζουν να υπάρχουν στην ταινία, απλά για να υπάρχουν και αυτοί.

Η Κλόι Ζόι, όπως έχουμε διαβάσει, ζήτησε από το στούντιο να γυρίσει σε φυσικές τοποθεσίες και όχι σε κλειστά στούντιο, κι αυτό δίνει μια ωραία αίσθηση στην ταινία, κάποιες στιγμές τα πλάνα αποπνέουν έναν λυρισμό, αλλά δεν φτάνει αυτό σε καμία περίπτωση. Όσο η Κλόι Ζάο απέτυχε να μπει στην τροχιά των μπλοκμπάστερ με σιγουριά και όραμα, άλλο τόσο οι Eternals στο σύνολο τους απέτυχαν να μας δημιουργήσουν την αίσθηση ότι είναι οι νέοι υπερασπιστές του σύμπαντος αλλά και διάδοχοι των «Εκδικητών» για ένα πολλά υποσχόμενο (και κερδοφόρο) franchise. Φαίνεται ότι η ανθρωπιστική ματιά που έχει η Ζάο ως σκηνοθέτιδα, δεν βρήκε χώρο να αναπνεύσει, αλλά εγκλωβίστηκε στις προδιαγραφές του μπλοκμπάστερ.

Ερμιτάζ, Η δύναμη της Τέχνης

Σκηνοθεσία: Μισέλε Μάλι

Ιταλία, 2019, Διάρκεια: 90΄, Rosebud 21

ermitaz 1

Ο Τόνι Σερβίλο μας ξεναγεί σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, το Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης. Ο Ιταλός ηθοποιός μας παίρνει από το χέρι και μας ταξιδεύει στο πώς χτίστηκε ο μύθος της Βενετίας του Βορρά, πώς το Ερμιτάζ, αυτό το επιβλητικό σύμπλεγμα κτιρίων, απέκτησε μία από τις σημαντικότερες συλλογές έργων τέχνης, η οποία χτίστηκε πίνακα-πίνακα από την εποχή των τσάρων, πέρασε χίλια κύματα-όταν επί Στάλιν πουλήθηκαν χιλιάδες έργα τέχνης στην Αμερική για να αγοραστούν τρακτέρ και να στηριχτεί το καθεστώς-μέχρι σήμερα που αριθμεί πλέον 3 εκατομμύρια έργα τέχνης, τα οποία, τονίζεται στο ντοκιμαντέρ, δεν εκπλάπησαν ούτε αποκτήθηκαν με τη βία, αφήνοντας προφανώς αιχμές για το Βρετανικό Μουσείο. Παράλληλα ξετυλίγεται όλη η ιστορία της παντοδύναμης αυτοκρατορίας- επί Αικατερίνης Β’, η οποία έβαλε σκοπό να αποκτήσει τη μεγαλύτερη συλλογή έργων τέχνης, αντάξια του κύρους της ρωσικής αυτοκρατορίας-, που εξελίχθηκε σε Σοβιετική Ένωση, και κατέληξε στη σύγχρονη Ρωσία, με ενδιάμεσους σταθμούς το πώς έβλεπαν την Πετρούπολη ο Ντοστογιέφσκι και ο Ναμπόκοφ, τους ποιητές που αυτοκτόνησαν όταν έγινε Λένιγκραντ όπως ο Μακαβέγιεφ-θύμα του καθεστώτος-, την κατάργηση επί Μπολσεβίκων της ιδιωτικής περιουσίας και άρα μετατροπής του περίφημου χειμερινού ανάκτορου σε εθνικό μουσείο, κτλ.

Το φινάλε αυτού του χορταστικού ντοκιμαντέρ, που αναδύει αίγλη ένδοξου παρελθόντος μιας χώρας γεμάτης αντιφάσεις, κοινωνικές ανισότητες, ρομαντισμό, διαψεύσεις στην πράξη των ιδεών για έναν καλύτερο κόσμο, πολιτικών ακροτήτων αλλά και μεγάλων ιδεωδών, κάνει ο διάσημος Ρώσος σκηνοθέτης Αλεξάντρ Σοκούροφ, με την παραπομπή στην ταινία του «Ρωσική Κιβωτός». «Το Ερμιτάζ», λέει, «είναι μια γέφυρα πολιτισμού που συνδέει λαούς και χώρες. Το κράτος μπορεί να πέσει, ο στρατός να νικηθεί, αλλά ο ρωσικός πολιτισμός θα μείνει όρθιος. Το Ερμιτάζ είναι σαν μια κιβωτός που πλέει στην ιστορία».

200 Μέτρα

Σκηνοθεσία: Αμίν Ναϊφέ

Πρωταγωνιστούν: Αλί Σουλιμάν, Άννα Ουντερμπέργκερ, Λάνα Ζρέικ

Παλαιστίνη, Ιορδανία, Κατάρ, Ιταλία, Σουηδία, 2020, Διάρκεια: 96′, Cinobo

200μετρα 1

Διακόσια μέτρα χωρίζουν τον Μουσταφά από τη γυναίκα και τα παιδιά του καθώς ανάμεσα τους υψώνεται το τείχος στη Λωρίδα της Γάζας. Ο Μουσταφά (εξαιρετικός ο Αλί Σουλιμάν) υπομένει καθημερινά τον έλεγχο στα λεγόμενα checkpoint για να περάσει στην «άλλη» πλευρά εκεί όπου μένει η οικογένεια του και υφίσταται πεισματικά αυτή την καθημερινή σχεδόν ταλαιπωρία γιατί δε θέλει να ζητήσει διαβατήριο από τις ισραηλινές αρχές και αρκείται σε μια προσωρινή άδεια εργασίας. Κατά τη διάρκεια ενός σαββατοκύριακου όμως, ο γιος του έχει ένα σοβαρό ατύχημα όταν τον παρασύρει αμάξι και ενώ ο Μουσταφά ξεκινά να περάσει απέναντι, δεν τα καταφέρνει καθώς έχουν λήξει τα προσωρινά χαρτιά του. Τότε αρχίζει ένας γολγοθάς αγωνίας γιατί πρέπει να βρεθεί εδώ και τώρα κοντά στο παιδί του, και επομένως, καταφυγής στην παρανομία αφού αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια λαθρεμπόρων που γνωρίζουν τα «κατατόπια» του τείχους και τα τρωτά του σημεία. Από εκείνη τη στιγμή αυτό το οικογενειακό δράμα, που βέβαια έχει από κάτω ένα πολιτικό σχόλιο να σιγοβράζει ανά πάσα ώρα και στιγμή για την αδικία που συντελείται εις βάρος του παλαιστινιακού λαού, μετατρέπεται σε road movie καθώς η απόσταση 200 μέτρων θα χρειαστεί 2.000 επιπλέον χιλιόμετρα οδικώς και μέσα στην παρανομία. Παρά τις κάποιες αδυναμίες στην εξέλιξη της πλοκής, η ταινία παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρον, αλλά και έναν κόμπο στον λαιμό. Γιατί ποτέ κανείς δεν μπορεί να συνηθίσει το δράμα του παλαιστινιακού λαού.

Το Ταξίδι

Σκηνοθεσία: Αμάντα Κέρνελ

Πρωταγωνιστούν: Ανε Νταλ Τορπ, Σβέριρ Γκούντασον, Εβα Μελάντερ

Σουηδία, Νορβηγία, Δανία, 2020, Διάρκεια: 94 λεπτά, Rosebud 21

Το ΤΑΞΊΔΙ 1

Η επίσημη πρόταση της Σουηδίας για τα φετινά Όσκαρ είναι ένα οικογενειακό δράμα που στήνεται γύρω από μια μητέρα, που διεκδικεί χρόνο με τα παιδιά της, τα οποία έχει να δει μήνες. Καθώς ο πρώην της σύζυγος δεν την αφήνει να έχει επαφή μαζί τους, η Άλις αποφασίζει να τα πάρει παράνομα και να πάνε σε ένα θέρετρο στις Κανάριες Νήσους. Ενώ ο 8χρονος γιος της απολαμβάνει τις στιγμές μαζί της, η έφηβη κόρη της, η οποία περνά και τις δικές της φάσεις λόγω ηλικίας, την αμφισβητεί και την θέτει συνεχώς σε δοκιμασίες.

Παρόλο που δεν γίνεται κάτι συνταρακτικό στην ταινία, η σκηνοθέτης καταφέρνει και κρατά τον θεατή σε αγωνία ενώ έχει στήσει ένα χαμηλότονο φιλμ. Στην πραγματικότητα, κατορθώνει να μας μεταφέρει την αγωνία της πρωταγωνίστριας της, μιας μητέρας που έχει αποκοπεί από τα παιδιά της-το γνωστό μοτίβο εκδίκησης του πατέρα με «εργαλείο» τα παιδιά- ενδεχομένως με δική της αρχικά ευθύνη όπως υπονοείται, αλλά διεκδικεί χρόνο και χώρο στη ζωή τους. Πέρα όμως, από αυτό, δηλαδή την μητρότητα και την μητρική αγάπη, η ταινία με έναν τρόπο σχολιάζει και το δικαίωμα κάθε γυναίκας η οποία είναι μητέρα να έχει ζωή, προσωπική ζωή, να είναι ερωτευμένη, και κυρίως, να είναι ευτυχισμένη. Και είναι ακριβώς αυτές οι δυνατότητες που καθιστούν το πεδίο των επιλογών που ανοίγονται μπροστά στην Άλις πιο περίπλοκο, και τελικά επώδυνο.

Προβάλλονται ακόμα

Last Night in Soho

Σκηνοθεσία: Εντγκαρ Ράιτ

Πρωταγωνιστούν: Τόμασιν ΜακΚένζι, Άνια Τέιλορ – Τζόι, Ματ Σμιθ, Νταϊάνα Ριγκ

Ηνωμένο Βασίλειο, 2021, Διάρκεια: 116, Tulip

Η ανερχόμενη Άνια Τέιλορ Τζόι, την οποία είδαμε στη δημοφιλή σειρά του netflix «Το Γκαμπί της Βασίλισσας», σε αυτό το ψυχολογικό θρίλερ υποδύεται ένα νεαρό κορίτσι, παθιασμένο με τη μόδα. Με κάποιο μυστηριώδη τρόπο συναντά την κοπέλα που έμενε στο ίδιο δωμάτιο πριν από εξήντα χρόνια, μεταφέρεται στο Λονδίνο των 60s και του swing γνωρίζει έναν φιλόδοξο τραγουδιστή.

Ο τσαρλατάνος

Σκηνοθεσία: Ανιέσκα Χόλαντ

Πρωταγωνιστούν: Ιβάν Τρόγιαν, Γιουράι Λόι, Γιαροσλάβα Ποκορνά

Τσεχία, Πολωνία, 2020, Διάρκεια: 118΄, Filmtrade/Tanweer

Ο βοτανοθεραπευτής Γιαν Μικόλασεκ γίνεται πλούσιος και διάσημος στην Τσεχοσλοβακία κουράροντας διασημότητες κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, της ναζιστικής και της κομμουνιστικής εποχής, με την εκπληκτική ικανότητά του να κάνει διαγνώσεις με έναν ακριβέστατο, μα παράξενο τρόπο, ενώ μετά το θάνατο του προστάτη του και προέδρου της Τσεχοσλοβακίας Αντονίν Ζαποτότσκι, πέφτει σε δυσμένεια.

Red Notice

Σκηνοθεσία: Ρόσον Μάρσαλ Θέρμπερ

Πρωταγωνιστούν: Ντουέιν Τζόνσον, Γκαλ Γκαντότ, Ράιαν Ρέινολντς

ΗΠΑ, 2021, Διάρκεια: 115′, Odeon

Η ταινία ακολουθεί τον Τζον Χάρτλι (Ντουέιν Τζόνσον), ο οποίος αναλαμβάνει για λογαριασμό της Ιντερπόλ να συλλάβει τους πιο περιζήτητους ληστές τέχνης. Η καταδίωξη τον βρίσκει στη μέση μιας επικίνδυνης ληστείας, όπου αναγκάζεται να συνεργαστεί με έναν επίδοξο απατεώνα, τον Νόλαν Μπουθ (Ράιαν Ρέινολντς) με στόχο να πιάσουν την πιο περιζήτητη ληστή έργων τέχνης, με το όνομα “The Bishop” (Γκαλ Γκαντότ). Η υπέρτατη αυτή περιπέτεια ταξιδεύει τους τρεις πρωταγωνιστές σε όλο τον κόσμο: σε πίστα χορού, παγιδευμένους σε μια απομονωμένη φυλακή, μέσα στη ζούγκλα, και ακόμα χειρότερα…τους αναγκάζει να είναι διαρκώς ο ένας μαζί με τον άλλον.

Πίτερ Ράμπιτ: Ο Λαγός το ‘Σκασε

Σκηνοθεσία: Γουίλ Γκλακ

Αυστραλία, Ινδία, Η.Π.Α., 2020, Διάρκεια: 85′, Feelgood Entertainment

Ο ζωηρός και αξιαγάπητος λαγός σε νέες περιπέτειες, οι οποίες ξεκινούν όταν απομακρύνεται από τον κήπο όπου και οικογένειά του θα κινήσει γη και ουρανό ώστε να τον βρει και να τον φέρει πίσω.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ