Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2022

Οι ταινίες της εβδομάδας: Πολιτικός Αλμοδόβαρ και βιογραφία της Αρίθα Φράνκλιν

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

της Χρυσούλας Παπαΐωάννου

Νέα ταινία από τον Ισπανό Αλμοδόβαρ με θέμα τη μητρότητα και τον ισπανικό εμφύλιο και μια βιογραφία της βασίλισσας της σόουλ Αρίθα Φράνκλιν, θα μας στείλουν αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες

parallel mothers 1

Παράλληλες Μητέρες

Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ

Πρωταγωνιστούν: Πενέλοπε Κρουζ,Μιλένα Σμιτ, Ρόσι ντε Πάλμα, Αΐτάνα Σάντσεζ Γκιχόν

Ισπανία, Γαλλία, 120′, 2021, Odeon

Η αγάπη του Πέδρο Αλμοδόβαρ για τις γυναίκες είναι γνωστή και διατρέχει ολόκληρη τη φιλμογραφία του εδώ και κάμποσες δεκαετίες. Τον έχει όμως, απασχολήσει ιδιαίτερα μια συγεκριμένη όψη της γυναικείας προσωπικότητας, η μητρότητα, με αποκορύφωμα βέβαια, το «Όλα για τη μητέρα μου». Στο τελευταίο του φιλμ, «Παράλληλες μητέρες», πρωταγωνίστριες είναι βεβαίως οι γυναίκες και ο Ισπανός σκηνοθέτης ξαναανοίγει το θέμα, το συναίσθημα, το σύμπαν, τις πολλαπλές δυνατότητες της έννοιας της μητρότητας, ιδωμένης όμως, αυτή τη φορά μέσα από το πρίσμα της εθνικής ταυτότητας και των ανοιχτών πληγών της χώρας του. Καταθέτοντας την πιο πολιτική ταινία της καριέρας του, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ νοιώθει έτοιμος, προφανώς στις πιο ώριμες πλέον στιγμές της σπουδαίας καριέρας του, να φύγει από τα «κοντινά» πλάνα και να «ανοίξει» τον κινηματογραφικό του φακό στην μεγάλη εικόνα, την ιστορία της χώρας του και τον ισπανικό εμφύλιο.

Η Πενέλοπε Κρουζ στην καλύτερη της ερμηνεία (δικαίως έφυγε με το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας από το 7ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας) υποδύεται την Τζάνις (που πήρε το όνομα της από την Τζάνις Τζόπλιν, την αγαπημένη τραγουδίστρια της χίπισσας μητέρας της η οποία πέθανε από υπερβολική δόση), μια σαραντάρα φωτογράφο, η οποία αποφασίζει να κρατήσει το παιδί από μια ανεπιθύμητη για τον παντρεμένο σύντροφο της, εγκυμοσύνη. Στο μαιευτήριο γνωρίζει την ανήλικη Αν, η οποία θα φέρει στον κόσμο το παιδί της, παιδί βιασμού από τρεις συμμαθητές της, χωρίς ουσιαστική βοήθεια αφού η μητέρα της (Αΐτάνα Σάντσεζ Γκιχόν) ασχολείται με την καριέρα της στο θέατρο. Η αναμονή στο μαιευτήριο, ο κοινός σωματικός πόνος αλλά και το άγχος και η προσμονή της γέννας, θα δέσουν αυτές τις δύο γυναίκες με άρρηκτο δεσμό.

Η εξέλιξη της ιστορίας, ως είθισται στις ταινίες του Αλμοδόβαρ, είναι γεμάτη ανατροπές και διαβολικές συμπτώσεις. Μιλάμε φυσικά για μελόδραμα. Όμως ο Αλοδόβαρ έχει ζυγαριά ακριβείας σε όλα, μια μαγική ισορροπία στα πάντα. Δεν στάζει ούτε μια στάλα μελό, δεν του ξεφεύγει τίποτα, δεν περισσεύει σκηνή, και το βασικότερο η συγκίνηση έρχεται αβίαστα και με τον πιο φυσικό τρόπο, όπως ακρριβώς θα κυλούσε από μόνο του ένα δάκρυ στο μάγουλο, χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα του θεατή.

Στην ταινία «Παράλληλες Μητέρες» η μητρότητα και οι πολλές της εκφάνσεις, έτσι όπως εκφράζονται από τις δύο πρωταγωνίστριες, η μία σαραντάρα που θέλει πάσει θυσία να κρατήσει ένα παιδί γιατί στενεύουν τα ηλικιακά της περιθώρια, η άλλη ανήλικη που δεν συνειδητοποιεί καλά καλά το πεδίο των υποχρεώσσεων που ανοίγεται μπροστά της, συνδέονται με ουσιαστικά ζητήματα ταυτότητας που αγγίζουν έναν ολόκληρο λαό. Ο Μίτος της Αριάδνης σε όλο αυτό το τίγκα στα συναισθήματα υπέροχο μελόδραμα- όπου ο Αλμοδόβαρ εκφράζει τη σαφή θέση ότι η μητρότητα χτίζεται με ζεστή αγκαλιά και αγάπη πέρα από βιολογικά γονίδια και dna- είναι οι προσπάθειες της Τζάνις να εντοπιστούν, να ξεθαφτούν και να αναγνωριστούν τα πτώματα των δικών της προγόνων, αλλά και άλλων ανθρώπων του χωριού, οι οποίοι είχαν δολοφονηθεί στον πόλεμο. Η έννοια της μνήμης γίνεται ο θεμέλιος λίθος για κάθε παρόν και οποιοδήποτε μέλλον.

Την ώρα που στη βιομηχανία του κινηματογράφου συχνά προκύπτουν ζητήματα ποσόστωσης, εκπροσώπησης, θεματολογίας, σε φεστιβάλ και ταινίες αντίστοιχα, αυτή η ταινία του Ισπανού σκηνοθέτη επιβεβαιώνει ότι είναι καταρχάς ένας σκηνοθέτης γυναικών, γυναικείων ιστοριών και ιστοριών για τις γυναίκες. Με αυτή την ταινία, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ αφήνει ορθάνοιχτη απέναντι στις γυναίκες την αγκαλιά που ο ίδιος άνοιξε πριν από πενήντα χρόνια και μας κλείνει το μάτι, υπονοώντας ότι την Ιστορία τελικά την γράφουν οι γυναίκες.

Respect

Σκηνοθεσία: Λιζλ Τόμι

Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Χάντσον, Φόρεστ Γουίτακερ, Μάρλον Γουέινς, Όντρα ΜακΝτόναλντ

ΗΠΑ, 2020, 145΄, Tulip

RESPECT 1 scaled

Η κινηματογραφική βιογραφία της βασίλισσας της σόουλ, Αρίθα Φράκλιν, είναι ένα χορταστικό θέαμα που, παρά τις όποιες αδυναμίες του, σίγουρα θα αρέσει στους λάτρεις αυτής της μουσικής, καθώς είναι γεμάτη πληροφορίες για τη ζωή της σπουδαίας τραγουδίστριας και ένα υπέροχο σάουντρακ, που είναι φυσικά οι μουσικές της ντίβας. Η Τζένιφρ Χάντσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, που είχε πάρει την έγκριση της ίδιας της Φράνκλιν λίγο πριν πεθάνει το 2017, στέκεται με αξιοπρέπεια στο ρόλο και μας οδηγεί στην αφήγηση μερικών χρόνων, των πρώτων μέχρι να πιάσει την κορυφή, της πολύ ενδιαφέρουσας και σίγουρα όχι συνηθισμένης ζωής της μεγάλης ντίβας. Δεν καταφέρνει όμως, να κάνει σπουδαία ερμηνεία καθώς είναι εμφανές ότι δεν μπορεί να σηκώσει, έστω κινηματογραφικά, το βάρος μιας τέτοιας προσωπικότητας. Γιατί η Αρίθα Φράνκλιν είχε μια ζωή με πολλές σκοτεινιές, «δαίμονες» αποκαλούνται στην ταινία, που ξεκίνησε από τα πολύ μικρά της χρόνια-άλλωστε έγινε μαμά δύο παιδιών πριν καν κλείσει τα 16 της χρόνια, και υπήρξε θύμα κακοποίησης. Ήταν, άλλωστε, εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο κακοποίησης. Από τον απόλυτα εξουσιαστικό ιερέα πατέρα της, ο οποίος ήθελε να ελέγχει τα πάντα στη ζωή και την καριέρα της («η φωνή σου μου ανήκει», της λέει) και στη συνέχεια από έναν από τους συζύγους της.

Η ταινία «Respect» φωτίζει πολλές πλευρές της ζωής της Αρίθα Φράνκλιν. Την στενή της σχέση με τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και την επιθυμία της να είναι μαζί του στις διαδηλώσεις και στις ομιλίες του. Την σπίθα που άναβε μέσα της όταν άκουγε για την επανάσταση των μαύρων, την διεκδίκηση δικαιωμάτων μέσα από τους αγώνες και του Κινγκ βεβαίως, αλλά και της Άντζελα Ντέιβις. Την εξάρτηση της από το αλκοόλ. Τη σχέση της με τον θεό, την εκκλησία και βεβαίως, τα γκόσπελ, δεσμοί ταυτοτικοί για το ποιά ήταν και πώς αντιμετώπιζε τη ζωή. Αυτό όμως, που δεν καταφέρνει να «φωτίσει» στην πραγματικότητα είναι τις σκοτεινιές της, ή για την ακρίβεια πώς όλα αυτά μαζί έγιναν βαθιά τραύματα. Τις παραθέτει είναι αλήθεια τις σκοτεινιές. Αλλά είναι «καλογυαλισμένες» όσο θα περίμενε κανείς από μία ταινία του Χόλιγουντ. Για αυτό και παρόλο στην ταινία υπάρχει η συνταγή «δύσκολα παιδικά χρόνια, ναρκωτικά, δόξα, χρήματα, μουσικάρες», ό,τι πρέπει για μια υποψηφιότητα Όσκαρ, μάλλον η Κέιτ Χάντσον δε θα τα καταφέρει. Να της αναγνωρίσουμε όμως, ότι στις σκηνές όπου ερμηνεύει σε συναυλίες τα τραγούδια της Αρίθα Φράνκλιν, έχει ψυχή.

Προβάλλονται ακόμα:

Titane

Σκηνοθεσία: Ζουλιά Ντικουρνό

Πρωταγωνιστούν: Βενσάν Λιντόν, Αγκάτ Ρουσέλ, Γκαράνς Μαριγιέ, Λαΐς Σαλαμ

Γαλλία, Βέλγιο, 2021, 108΄, Cinobo

Ο φετινός Χρυσός Φοίνικας των Καννών είναι μια ταινία που δοκιμάζει όχι μόνο τα όρια και τις αντοχές του κοινού, αλλά και τα όρια της ίδιας της κινηματογραφικής τέχνης.Μια νεαρή γυναίκα έχει ταλέντο στο χορό, αλλά και τις κατά συρροή δολοφονίες. Εξαιτίας μιας παράδοξης σύμπτωσης συναντιέται με έναν συμπλεγματικό μεσήλικα πυροσβέστη και… τα υπόλοιπα στις σκοτεινές αίθουσες.

Η Νύχτα με τις Μάσκες 2

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν

Πρωταγωνιστούν: Τζέιμι Λι Κέρτις, Τζούντι Γκρίερ, Γουίλ Πάτον, Τόμας Μαν,

Αγγλλία, ΗΠΑ, 2020, 105, Tulip

Το 2018, «Η Νύχτα με τις Μάσκες» του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν με πρωταγωνίστρια την εμβληματική Τζέιμι Λι Κέρτις, «έσφαξε» στο box office, κερδίζοντας περισσότερα από 250 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έτσι έγινε το πιο εμπορικό κεφάλαιο της διάσημης σειράς ταινιών στα 40 χρόνια της ιστορίας της. Δημιούργησε μάλιστα ένα νέο ρεκόρ ως το μεγαλύτερο άνοιγμα σαββατοκύριακου για θρίλερ με γυναίκα πρωταγωνίστρια. Ενώ υποτίθεται ο Μάικλ είναι παγιδευμένος σε ένα υπόγειο που έχει πάρει φωτιά, καταφέρνει να ελευθερωθεί και κάπως έτσι ξαναρχίζει ο εφιάλτης για τη Λόρι.

Οικογένεια Άνταμς 2

Σκηνοθεσία: Γκρεγκ Τίρναν, Κόνραντ Βέρνον, Λόρα Μπρουσό

Με τις φωνές των: Οσκαρ Αϊζακ, Σαρλίζ Θερόν, Κλόι Γκρέις Μόρετς

ΗΠΑ, Καναδάς, 2021, 93΄, Tulip

H αλλόκοτη κινηματογραφική φαμίλια των Άνταμς μπερδεύεται ξανά σε παλαβές περιπέτειες. Παραμένοντας πάντα πιστά στη μακάβρια φύση τους, τα μέλη της οικογένειας Άνταμς κουβαλάνε όπου κι αν βρεθούν τη σκοτεινιά και την εκκεντρικότητά τους, με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα.

Οι γονείς της φαμίλιας, η Μορτίσια και ο Γκόμεζ, νιώθουν απογοητευμένοι που έχουν παραμελήσει τα παιδιά τους, τα οποία μεγαλώνουν παρακάμπτοντας τα οικογενειακά δείπνα και απασχολούνται μόνο με μακάβρια παιχνίδια τρόμου. Για να αναθερμάνουν τους οικογενειακούς δεσμούς, αποφασίζουν να μπουν όλοι μαζί στο Στοιχειωμένο τροχόσπιτο και να κάνουν κάτι ανήκουστο, να πάνε οικογενειακές διακοπές! Μάλιστα, θα αφήσουν τη Γιαγιά πίσω στο σπίτι, μόνη της…

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ