Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2021

Οι ταινίες της εβδομάδας: Θρίαμβος της ανθρώπινης ύπαρξης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

της Χρυσούλας Παπαϊωάννου

«Ένας θρίαμβος»

Σκηνοθεσία: Εμανουέλ Κουρκόλ

Πρωταγωνιστούν: Καντ Μεράντ, Νταβίντ Αγιάλα, Λαμίν Σισοκό, Σοφιάν Καμές, Πιέρ Λοτάν

Γαλλία, 2020, Διάρκεια: 105 λεπτά, One from the Heart

Οι Γάλλοι το «έχουν» με το καλό εμπορικό σινεμά. Λίγο κωμωδία, λίγο δράμα, αν υπάρχει και αληθινή ιστορία στο σενάριο, τότε κάνουν θαύματα. Σε μια τέτοια «συνταγή» στηρίχτηκαν οι «Αθικτοι» πριν από λίγα χρόνια. Αυτή την παράδοση ακολουθεί η ταινία «Ένας θρίαμβος», που συστήνεται ως κωμωδία, αλλά έχει πολλές δραματικές στιγμές.

Βασίζεται σε μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία. Τo 1985 ο Σουηδός σκηνοθέτης Γιαν Γιένσον ανέβασε μαζί με τους κρατούμενους της φυλακής υψίστης ασφαλείας της Κούμλα το «Περιμένοντας τον Γκοντό». Στην τελευταία παράστασή τους στο Βασιλικό Θέατρο του Γκέτεμποργκ οι πρωταγωνιστές απέδρασαν. Ο Μπέκετ τότε είχε πει «αυτό είναι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στο έργο μου!». Πόσο πιο «μπεκετική αντίδραση»…

Αυτό λοιπόν βλέπουμε και στην ταινία. Ένας ηθοποιός, που απ ότι καταλαβαίνουμε δεν τα πήγε καλά ούτε στη ζωή, ούτε στην καριέρα του- δεν ήρθαν οι μεγάλοι ρόλοι, τα μεγάλα θέατρα- αναλαμβάνει να κάνει μια θεατρική παράσταση με φυλακισμένους. Στην αρχή βέβαια, συναντά την άρνηση τους, τσακώνονται, συζητάνε, και αποφασίζει η παράσταση που θα ανεβάσουν οι φυλακισμένοι να είναι το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ γιατί, όπως λέει, «αυτοί οι τύποι είναι τραγικοί και μπουρλέσκ μαζί και ξέρουν τι σημαίνει περιμένω. Μια επίσκεψη, ένα τηλέφωνο, μια άδεια εξόδου, την αποφυλάκιση…»

Εδώ υπάρχει ένα παράδοξο. Είναι μια feelgood ταινία, που έχει όμως, στην καρδιά της το μεγάλο δράμα της ανθρώπινης ύπαρξης, κι όλα αυτά τα ζητήματα της αιώνιας προσμονής για κάτι ή κάποιον, που θέτει το ίδιο το έργο του Μπέκετ. Σε πολλές στιγμές γελάς, ειδικά στις σκηνές των προβών, όπου ο σκηνοθέτης εξηγεί το έργο στους κρατούμενους αλλά αυτοί τσαντίζονται που … αυτός ο Γκοντό δεν έρχεται έστω στο τέλος του θεατρικού. Κι ο σκηνοθέτης πρέπει να τους αναλύσει ότι για αυτό ακριβώς μιλάει το έργο, ίσως δεν έρθει ποτέ. Και κάνει φιλότιμες προσπάθειες να τους μυήσει στο παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά η απόκριση τους είναι «κάνε ένα τσιγάρο να χαλαρώσεις και δεν θα υπάρχει τίποτα παράλογο». Έρχεται όμως, από έναν κρατούμενο η αποστομωτική απάντηση «προτιμώ την παράλογη ζωή εκεί, έξω, παρά την παράλογη ζωή εδώ μέσα πίσω απ τα κάγκελα…». Ενώ η σχέση τους, κρατουμένων-σκηνοθέτη εξελλίσσεται σε μια σχέση εμπιστοσύνης, μέντορα και μαθητών, το γνωστό μοτίβο που εκφράστηκε αριστοτεχνικά στον «Κύκλο των χαμένων ποιητών» του Πίτερ Γουίαρ.

«Ο Θρίαμβος« ξεκινάει ως κωμωδία για να σου αφήσει στο τέλος μια αίσθηση τραγικότητας. Αλλά αυτό δεν είναι και το «Περιμένοντας τον Γκοντό»; Μια κωμωδία για το δράμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Στα ευρωπαΐκά βραβεία αναδείχθηκε η καλύτερη κωμωδία της χρονιάς.

Μια Τετάρτη του Μάϊου

Σκηνοθεσία: Βαχίντ Τζαλιλβάντ.

Πρωταγωνιστούν: Νίκι Καρίμι, Αμίρ Αγκάι, Σαχάρ Αχμαντπούρ, Μιλάντ Γιαζντανί

Ιράν. 2015. Διάρκεια: 102΄AMA FILMS.

Mia tetarti tou maiou

Ένας ευεργέτης βάζει αγγελία σε μια εφημερίδα με σκοπό να δωρίσει σε κάποιον ένα χρηματικό ποσό, αρκεί να αποδείξει ότι τα έχει πραγματικά ανάγκη. Δύο γυναίκες, οι οποίες ανεβαίνουν τον προσωπικό τους Γολγοθά, διεκδικούν αυτά τα χρήματα. Η Λεϊλά έχει έναν σύζυγο καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι, και χρειάζεται τα χρήματα για την επέμβαση. Η Σεταρέχ, έχει παντρευτεί κρυφά και είναι μάλιστα έγκυος, ενώ ο σύζυγός της βρίσκεται στη φυλακή. Χρειάζεται τα χρήματα για να πληρωθεί ο απαραίτητος «φόρος αίματος». Ο ευεργέτης θα αποφασίσει. Αφού προηγουμένως αντιμετωπίσει τους προσωπικούς τους δαίμονες, που τον οδήγησαν στο να προσφέρει τα χρήματα, να εξιλεωθεί με ένα βαρύ πένθος, να εξιλεωθεί από μια αρραβωνιαστικιά που κάποτε παράτησε.

Ανθρώπινο σινεμά, ρεαλιστικό, όπως μας έχει συνηθίσει ο ιρανικός κινηματογράφος, τα τελευταία 30 χρόνια. Κιαροστάμι, Παναχί, Ρασούλοφ, και βέβαια Φαραντί. Η ταινία αυτή μάλιστα, πατάει στην παράδοση του Φαραντί. Μέσα από την ιστορία που αφηγείται, χρησιμοποιεί τα βασικά θέματα του ιρανικού κινηματογράφου: κοινωνικά ζητήματα, θρησκεία, η θέση της γυναίκας και η καταπίεση που υφίσταται.

Μπλε Βάλτος

Σκηνοθεσία: Τζάστιν Τσον

Πρωταγωνιστούν: Τζάστιν Τσον, Αλίσια Βικάντερ, Σίντνεϊ Κοβάλσκι, Αλτόνιο Τζάκσον

Αμερικανοκαναδική, 2021, Διάρκεια: 117, Tulip Entertainment

Συναισθηματικό μελόδραμα όπου ένας , ένας Αμερικανοκορεάτης tatoo artist και οικογενειάρχης, κινδυνεύει ξαφνικά με απέλαση. Κάτι πρέπει να κάνει. Αλλά το σχέδιο του, βάζει την οικογένεια του σε κίνδυνο.

Εξαφάνιση Ανηλίκου

Σκηνοθεσία: Κριστιάν Καριόν

Πρωταγωνιστούν: Τζέιμς ΜακΑβόι, Κλέιρ Φόι

ΗΠΑ, 2021, Διάρκεια: 95, Spentzos Film

Θρίλερ απαγωγής που ξεκινάει όταν ένας εργασιομανής πατέρας την ώρα που βρίσκεται στη Σκωτία, μαθαίνει από τη γυναίκα του ότι ο 7χρονος γιος του αγνοείται.

Δρόμος από Πάγο

Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Χέσλι

Πρωταγωνιστούν: : Λίαμ Νίσον, Μάρκους Τόμας, Λόρενς Φίσμπερν

ΗΠΑ, 2021, Διάρκεια: 109, Tanweer

Μετά την κατάρρευση ενός απομονωμένου ορυχείου διαμαντιών στον μακρινό βόρειο Καναδά, ένας οδηγός φορτηγού αναλαμβάνει μια δύσκολη αποστολή, να ανοίξει δρόμο μέσα από τον πάγο την ώρα που μια καταιγίδα που πλησιάζει.

Εκρηκτικό Κοκτέιλ

Σκηνοθεσία: Ναβότ Παπουσάντο

Πρωταγωνιστούν: Κάρεν Γκίλαν, Λένα Χέντι, Μισέλ Γιέο, Κάρλα Γκουτζίνο, Άντζελα

Γαλλία, Γερμανία, Αμερική, 2021, Διάρκεια: 114, Spentzos Film

Περιπέται καταιγιστικής βίας και μαύρου χιούμορ στην, όπου δυο γενιές πληρωμένων δολοφόνων θηλυκού γένους αναλαμβάνουν να σώσουν ένα οχτάχρονο κορίτσι από μια σειρά αδίστακτους μαφιόζους.

No Heroes

Σκηνοθεσία: Γιώργος Βιτσαρόπουλος.

Ντοκιμαντέρ: 2020, Διάρκεια: 92

Κινηματογραφικό πορτρέτο των δραστηριοτήτων του Αθλητικού Συλλόγου Κινητικά Ανάπηρων Μαρούσι (ΑΣΚΑ) και συγκεκριμένα της ομάδας μπάσκετ με αμαξίδιο, κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 2018-2019.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ