Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021

Η ταινία που απέτυχε στον κινηματογράφο, αλλά μεγαλούργησε στην τηλεόραση!

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ

Λένε ότι «τέχνη είναι ότι αντέχει στο χρόνο». Στον κινηματογράφο, αλλά και στην τηλεόραση η εκ των υστέρων αποδοχή μιας δημιουργίας θυμίζει τους ζωγράφους που πρέπει να πεθάνουν για να αποκτήσουν αξία του έργα τους!

Κι αν οι δημιουργοί, οι πρωταγωνιστές ζουν και και βασιλεύουν, οι παραγωγοί κλαίνε τα λεφτά τους κι αδυνατούν να συνεχίσουν.

Η περίπτωση του Θανάση Βέγγου με τις ταινίες του είναι από τις πιο χαρακτηριστικές. Η περίπτωση της ταινίας «Αλλοίμονο στους νέους» μπαίνει κι αυτή στην ίδια κατηγορία.

Έκανε πρεμιέρα στις 30 Οκτωβρίου 1961 σε μόλις τέσσερις αθηναϊκούς κινηματογράφους κι ήταν από τις λίγες που είχαν ταυτόχρονη πρεμιέρα σε άλλες εννιά πόλεις. Μέχρι τότε η Α΄ προβολή γινόταν στην Αθήνα κι ακολουθούσε η περιφέρεια. Δεν κατάφερε να βγάλει τα λεφτά της και η εταιρεία παραγωγής διαλύθηκε!

F 114

Η παραγωγή ήταν συνεταιριστική. Δεν την ανέλαβε κάποιο από τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο. Την χρηματοδότησαν οι Νίκος Αξαρλής, Αλέκος Παπαγεωργίου, Αλέκος Σακελλάριος και Κλέαρχος Κονιτσιώτης, ο μόνος από τους τέσσερις που ασχολήθηκε, στη συνέχεια, ενεργά και επιτυχημένα με την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών.

Αυτό δικαιολογεί και τα προβλήματα στη διανομή της που έφεραν και την οικονομική της αποτυχία. Παρά το γεγονός ότι πρωταγωνιστούσε ο Δημήτρης Χορν, ότι δίπλα του ήταν μια δροσερή και πολλά υποσχόμενη κοπέλα, η Μάρω Κοντού, που στάθηκε επάξια στις απαιτήσεις του ρόλου. Παρά την τεχνική αρτιότητα, είχε μόλις 37.302 εισιτήρια, όταν η εμπορικότερη ταινία της χρονιάς, ο «Κατήφορος» του Γιάννη Δαλιανίδη με τη Ζωή Λάσκαρη είχε 161.331 εισιτήρια!

f 216

Τα προβλήματα άρχισαν από νωρίς.

Οι Αλέκος Σακελλάριος και Χρήστος Γιαννακόπουλος είχαν γράψει ένα θεατρικό έργο που παρουσίασε ο θίασος του Δημήτρη Χορν στο θέατρο «Κεντρικόν». Η πρώτη παράσταση δόθηκε το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 1961. Σε σχέση με την ταινία βασική διαφορά είναι ο Γιώργος Τσιτσόπουλος που είχε το ρόλο του Μανώλη και κινηματογραφικά ερμήνευσε ο Ανδρέας Ντούζος. Οι κριτικοί μίλησαν με τα καλύτερα λόγια για το έργο, τη σκηνοθεσία την οποία έκανε ο ίδιος ο Χορν. Απόδειξη η κριτική του Κώστα Οικονομίδη στο «Έθνος» της 2ας Μαρτίου 1961.

F 316

Η κινηματογραφική μεταφορά έγινε σχεδόν αμέσως, προφανώς για να προλάβουν το φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης όπου ο Χορν κέρδισε το βραβείο του Α’ ανδρικού ρόλου.

F 414

Νωρίτερα ο Σακελλάριος είχε απευθυνθεί στον Φίνο για να αναλάβει την παραγωγή της ταινίας. Άγνωστο γιατί ο Πατριάρχης του ελληνικού σινεμά επέμενε τον πρωταγωνιστικό ρόλο να έχει ο Ντίνος Ηλιόπουλος και όχι ο Χορν. Συμφωνία δεν υπήρξε και η ταινία γυρίστηκε με τους τέσσερις παραγωγούς.

Όλοι ήθελαν ένα άρτιο αποτέλεσμα. Έτσι όταν διαπίστωσαν ότι ο 40χρονος, τότε, Δημήτρης Χορν δεν ήταν τόσο πειστικός ως… γέρος κάλεσαν από την Αγγλία τον διάσημο Ντικ Μπόνορ Μόρις ο οποίος εισέπραξε όσα κι ο Χορν για την συμμετοχή του στην ταινία!

Πάντως από τις φωτογραφίες της θεατρικής παράστασης που έχουν διασωθεί μια χαρά ήταν και πάνω στη σκηνή ως 75άρης…

F 513

Σε αντίθεση με την θεατρική παράσταση οι κινηματογραφικοί κριτικοί δεν ενθουσιάστηκαν με την ταινία. Απόδειξη ο Βίων Παπαμιχάλης, άνθρωπος του κινηματογράφου με σημαντικές ταινίες στο ενεργητικό του που έγραψε στην «Ακρόπολη»:

F 612

Ίσως ήταν λάθος και ο χρόνος που ξεκίνησε την πορεία τους στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία. Ήταν η επόμενη των εκλογών του 1961, των εκλογών της «βίας και νοθείας» όπως έμειναν στην ιστορία.

Με αφορμή την ταινία ο Δημήτρης Χορν έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» και στον Γιώργο Πηλιχό. Με το γνωστό μπλαζέ στιλ και αυτοσαρκαζόμενος μίλησε για όλα εκτός από την ταινία! Αξίζει τον κόπο να διαβάστε τη συνέντευξη του κορυφαίου, ίσως, Έλληνα ηθοποιού, που ενσάρκωσε ρόλους που ονειρεύεται κάθε ηθοποιός πάνω στο θεατρικό σανίδι, αλλά, δυστυχώς, δεν έχει αποτυπωθεί τίποτα απ΄ όλα αυτά σε φιλμ. Ευτυχώς που υπάρχουν οι λίγες ταινίες στις οποίες συμμετείχε και τα ραδιοφωνικά θεατρικά έργα που σώζονται στο αρχείο της ΕΡΤ.

F 711

Και η ταινία; Πέρασαν χρόνια για να πάρει τη θέση που της αρμόζει. Έπρεπε να έρθει η τηλεόραση για να τη γνωρίσει το πλατύ κοινό. Κερδισμένοι από τη… δεύτερη καριέρα η εταιρεία «Καραγιάννης – Καρατζόπουλος» που έχει τα δικαιώματα για την τηλεόραση, αλλά και την διάθεσή της σε DVD.

Μπορεί το «Αλλοίμονο στους νέους» να απέτυχε εμπορικά, αλλά το «Αλίμονο στους νέους», όπως είναι η νέα γραφή της… σκίζει!

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ