Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021

Αυτός είναι ο μόνος αξιωματικός που αντιστάθηκε στο πραξικόπημα του Ιωαννίδη

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ

Η χούντα νο2 ήταν πιο κωμική κι από την χούντα νο 1 του Παπαδόπουλου. Τα στελέχη της ήταν ακόμα χειρότερα. Κι ο κανόνας που θέλει τους ηλίθιους να είναι περισσότερο επικίνδυνοι από τους κακούς επιβεβαιώθηκε με την τραγωδία της Κύπρου.

Ξημερώματα Κυριακής 25 Νοεμβρίου 1973 βγήκαν και πάλι τα τανκς στους δρόμους. Ο Παπαδόπουλος είχαν αποφασίσει να βάλει τέλος στον στρατιωτικό νόμο, να επιτρέψει ελεύθερη την κυκλοφορία κι οι ξενύχτες άλλο που δεν ήξεραν. Ήταν αποφασισμένοι να το φτάσουν μέχρι το πρωί.

Γύρω στις 3 τα ημερώματα άρχισαν να βγαίνουν τα τανκς από το Γουδί με κατεύθυνση το κέντρο της Αθήνας. Την ίδια ώρα αλεξιπτωτιστές και πεζοναύτες από τον Διόνυσο και τον Ασπρόπυργο με καταδρομικές επιχειρήσεις καταλάμβαναν σημεία – κλειδιά. ΟΤΕ (για να κόψουν τα τηλέφωνα), ΕΙΡ και ΥΕΝΕΔ, Αρχηγεία Αστυνομίας και Χωροφυλακής. Όλοι έδιναν τα κλειδιά χωρίς αντίσταση.

Ο αρχηγός της ΕΣΑ Δημήτρης Ιωαννίδης που είχε οργανώσει την ανατροπή του Παπαδόπουλου δεν ασχολήθηκε με τους… υπαλλήλους του δικτάτορα. Σε αντίθετη με ότι είχε συμβεί 6,5 χρόνια νωρίτερα όταν οι Συνταγματάρχες είχαν συλλάβει όλη σχεδόν κυβέρνηση, τώρα τους άφηναν σχεδόν ελεύθερους.

f15

Ο Παπαδόπουλος είχε πάει στη βίλα στο Λαγονήσι που του είχε παραχωρήσει ο Ωνάσης για Σαββατοκύριακο. Συνήθως πήγαινε για κυνήγι το πρωί της Κυριακής. Δεν πρόλαβε. Ξημερώματα τον επισκέφθηκε ένας χαμηλόβαθμος αξιωματικός για να του ανακοινώσει ότι ανατράπηκε. Κανείς από τους 200 άνδρες της φρουράς του δεν πρόβαλε αντίσταση. Μόνο ένας σωματοφύλακας πήγε να αντιδράσει, αλλά… εξουδετερώθηκε αμέσως. Η μόνη που αντέδρασε ήταν η Δέσποινα. Νόμιζε ότι θα τον σκότωναν κι άρχισε να ουρλιάζει.

Υπήρχαν και… καλύτερα. Ο Μαρκεζίνης είχε κοιμηθεί νωρίς. Κάποια στιγμή διαπίστωσε ότι το τηλέφωνο ήταν κομμένο. Κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά. Περίμενε τον συλλάβουν. Κανείς δεν τον ενόχλησε. Κι ας ήταν πρωθυπουργός!

f 238

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Εφέσιος ειδοποιήθηκε ότι υπάρχουν κινήσεις στρατευμάτων. Ντύθηκε και περίμενε τη σύλληψή του. Και τη δική του πόρτα κανείς δεν χτύπησε.

Το καλύτερο συνέβη στον υπουργό Προεδρίας Αγαθαγγέλου. Η κόρη του είχε πάρτι κι οι καλεσμένοι της ανακάλυψαν ότι δεν μπορούσαν να φύγουν επειδή στους δρόμους ήταν τανκς, στρατιώτες και αστυνομικοί που έδιωχναν τον κόσμο. Όταν του το είπαν απάντησε με σιγουριά «Αποκλείεται, θα το ήξερα…».

Μέσα σε όλα αυτά υπήρχε κι ένας αξιωματικός που έκανε… αντίσταση. Το όνομά του Δημήτρης Ζέλιος, ήταν 39 χρόνων και διοικητής της 348 ΜΤΑ που εδρεύει στη Λάρισα. Τον διέταξαν να πετάξει με το σμήνος του πάνω από πόλεις της Βορείου Ελλάδας για να δει ο πληθυσμός ότι με τη «νέα κατάσταση» είναι και η αεροπορία. Αρνήθηκε. Αντί να πετάξει με το αεροπλάνο τπου πάνω από τη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες, προσγειώθηκε στη γειτονική Ιταλία όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο.

f 339
Ο Δημήτρης Ζέλιος (αριστερά), με την άφιξή του στη Ρώμη όπου και παραδόθηκε στις ιταλικές αρχές

Αξίζει τον κόπο να αφήσουμε τον ίδιο να αφηγηθεί την ιστορία μέσα από την αναφορά του προς τον αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας Αλέξανδρο Παπανικολάου.

f 434

Το θέμα πήρε διεθνείς διαστάσεις. Ακόμα κι οι Ιταλοί αστυνομικοί τον προέτρεπαν να δώσει συνεντεύξεις για να μη νομίσουν οι δημοσιογράφοι ότι τον… κρύβουν! Όμως Ζέλιος φεύγοντας για την Ιταλία δεν υπολόγισε ένα σοβαρό παράγοντα. Στην Ελλάδα είχε γυναίκα και παιδί. Με μοχλό πίεσης την οικογένειά του αναγκάστηκε να επιστρέψει. Ο αρχηγός της Αεροπορίας του ζήτησε να συντάξει λεπτομερή έκθεση.

Αργότερα υψηλόβαθμος συνάδελφός πρότεινε να αμβλύνει την έκθεση, να ζητήσει συγγνώμη και θα επέστρεφε στην υπηρεσία του. Αρνήθηκε. Κι όπως διαβάζουμε στο β’ μέρος της έκθεσής του που αφορά την Ιταλία ήταν αναλυτικός, αλλά και οξύς.

f 531

Κι αφού δεν άλλαξε την έκθεσή του, δεν την… στρογγύλεψε πέρασε από Αεροδικείο το οποίο αποφάσισε την απόταξή του από το Σώμα.

Ήταν ο μοναδικός αξιωματικός που δεν θέλησε να συμμετάσχει σε ένα, ακόμα, πραξικόπημα, που ζήτησε να μάθει για λογαριασμό ποίων κάνει… επανάσταση και υποστήριξε ότι  αεροπλάνα έχουμε για να μας προστατεύουν από εξωτερικούς εχθρούς όχι για να ανεβοκατεβάζουμε κυβερνήσεις.

Όσο για τον αρχηγό της Αεροπορίας είναι ο ίδιος που το βράδυ της 25ης Νοεμβρίου σήκωσε τα αεροπλάνα από τη Λάρισα παρακούοντας τις εντολές του αρχηγού του που ήταν με τον Παπαδόπουλο. Και το χειρότερο, όταν του ζητήθηκε να στείλει ενισχύσεις στην Κύπρο, το καλοκαίρι του ’74, δήλωσε αδυναμία. Το μοναδικό αεροπλάνο που στείλαμε το κατέρριψαν άνδρες της ΕΛΔΥΚ στο Αεροδρόμιο της Λευκωσίας. Από τα 28 άτομα (πλήρωμα και κομάντος) σώθηκε μόλις ένας!

Δεν του ζήτησαν ποτέ εξηγήσεις για τα πολλά που έγιναν στη σύντομη θητεία του. Αποστρατεύτηκε τον Ιανουάριο του ’75 και πέθανε τον Δεκέμβριο του 2012.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ