Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021

Οταν φάνηκε το στήθος της Αλίκης Βουγιουκλάκη έκαναν… διπλοβάρδιες 200 άνθρωποι για να το καλύψουν!

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ

Η ιστορία στις μέρες μας φαντάζει… αστεία κι αν επαναλαμβανόταν σήμερα οι περισσότεροι θα την περνούσαν για φτηνό διαφημιστικό κόλπο για να γίνει… θέμα στις μεσημεριανές εκπομπές της τηλεόρασης ή hashtag στο Twitter!

Το 1975, όμως, δεν υπήρχαν, ούτε μεσημεριανές εκπομπές στην τηλεόραση, τουλάχιστον με τη σημερινή τους μορφή, ούτε, πολύ περισσότερο, Twitter.

Και το βασικότερο, ούτε η Αλίκη Βουγιουκλάκη, 41 χρόνων, τότε, που συμπλήρωνε 22 χρόνια στην κορυφή της δημοφιλίας, ούτε το περιοδικό «Φαντάζιο» που κάθε Τρίτη πουλούσε κάτι περισσότερο από 100.000 φύλλα είχαν ανάγκη από «τεχνητό» θόρυβο.

Τι είχε συμβεί; Η Ελλάδα ζούσε την εποχή της απελευθέρωσης. Κι αφού είχε απαλλαγεί για τα καλά από το βραχνά της χούντας, άρχισε να απελευθερώνεται και σε άλλους τομείς.

Η γυναικεία χειραφέτηση προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς και το σώμα δεν ήταν πια «κρυμμένο μυστικό». Μαζί ερχόταν, έστω και καθυστερημένα, η σεξουαλική απελευθέρωση.

Μέσα σε αυτό το πνεύμα το «Φαντάζιο» πρόβαλε τα γυναικεία σώματα κι η φωτογράφος του Ευσταθία Ναυπλιώτου κατάφερνε να κάνει το εμπορικό και καλλιτεχνικό.

H Αλίκη πόζαρε με λίγα, ελάχιστα, ρούχα για το τεύχος της 7ης Οκτωβρίου 1975. Σε κάποιες από τις πόζες αποκάλυπτε το στήθος της.

f 120

Ανάλογες φωτογραφίες στις εφημερίδες της εποχής έμπαιναν με μια μαύρη ταινία στο «επίμαχο σημείο» για το φόβο της λογοκρισίας. Μπορεί επίσημα να μην υπήρχε, αλλά ίσχυσαν οι νόμοι της δικτατορίας του Μεταξά για την πρόκληση της «δημοσίας αιδούς».

Το «Φαντάζιο» επίλεξε τις φωτογραφίες που ήταν καλύτερες και καθώς το πρόσωπο του εξωφύλλου είχε δικό του το τετρασέλιδο σαλόνι στην «καρδιά του περιοδικού αυτές ήταν τουλάχιστον πέντε.

Τυπώθηκε σε μεγάλο τιράζ, ήταν ακριβή έκδοση όπως όλες του Τερζόπουλου, με γυαλιστερό χαρτί και πολλές σελίδες.

Ένα από αυτά τα πρώτα τεύχη στάλθηκε στην Αλίκη που έγινε έξαλλη. Απαίτησε να μη δημοσιευτεί το σαλόνι – αφίσα όπου ήταν ακάλυπτο ένα μέρος του στήθους. Μέσω του δικηγόρου της, ήταν ο Γεώργιος – Αλέξανδρος Μαγκάκης, απείλησε να ζητήσει την κατάσχεση του τεύχους.

F 222

Πανικός. Τελικά μετά από διαπραγματεύσεις επιλέχτηκε η μέση λύση. Το περιοδικό να κυκλοφορήσει, αλλά να μη φαίνεται το σημείο που δεν ήθελε η Αλίκη.

Πως; Με την επιστράτευση όλου του προσωπικού του εκδοτικού συγκροτήματος από δημοσιογράφους και υπαλληλικό προσωπικό μέχρι τυπογράφους και έκτακτο προσωπικό που με «μπλάνκο» κάλυπτε αυτό που επιθυμούσαν να δουν – προφανώς – οι περισσότεροι Έλληνες!

F 324

Από την Παρασκευή έσβηναν, έσβηναν, έσβηναν και τη Δευτέρα το πρωί η δουλειά είχε τελειώσει και το τεύχος πήρε το δρόμο του για το πρακτορείο των εφημερίδων κι από εκεί για τη διανομή του σε όλη την Ελλάδα. Περισσότεροι από 200 άνθρωποι είχαν… νικήσει το χρόνο και πρόλαβαν τις… αποκαλύψεις.

Περιττό να πούμε ότι όσοι εξασφάλισαν το κάποια αντίτυπα από το αρχικό υλικό τα πούλησαν στη «μαύρη αγορά» ή τα κράτησαν στο αρχείο τους. Ακόμα και σήμερα σε πολλές από τις δημόσιες βιβλιοθήκες όλο το τεύχος λείπει. Έχει αφαιρεθεί από κάποιους!

Το Σάββατο 4 Οκτωβρίου η εφημερίδα «Βραδυνή» δίνει το κλίμα που επικρατούσε στη περιοδικό και δίνει λεπτομέρειες για τη «διαμάχη» της ηθοποιού με τον Ευάγγελο Τερζόπουλο.

f 421

Εδώ αξίζει τον κόπο να γράψουμε δυο λόγια για τον εκδότη που ξεκίνησε από σκιτσογράφος στο Ριζοσπάστη και άλλες αθηναϊκές εφημερίδες. Έγινε εκδότης και η «Γυναίκα», το περιοδικό που κυκλοφόρησε δεν τον έβαλε μόνο στο «κλαμπ» των πετυχημένων εκδοτών, αλλά και το ίδιο το περιοδικό άνοιξε νέους δρόμους στη μάχη του, τότε, ασθενούς φύλλου, για τη χειραφέτηση του. Έθιξε θέματα που ήταν «ταμπού» σε όλα τα άλλα έντυπα, όπως οι εκτρώσεις, η ενδοοικογενειακή βία, τα ίσα δικαιώματα στην εργασία. Δυστυχώς πολλά από αυτά παραμένουν ακόμα ως αιτήματα.

Απάντηση, για να επανέλθουμε στο θέμα, στο γιατί η Αλίκη αναθεώρησε την άποψή της δεν υπάρχει. Μόνο εικασίες.

F 519

Η πρώτη λέει ότι υπήρχε δικαστική διαμάχη για την επιμέλεια γιου της Γιάννη που είχε αποκτήσει από το γάμο της με το Δημήτρη Παπαμιχαήλ και η φωτογράφιση μπορεί να της δημιουργούσε πρόβλημα. Άλλοι πάλι υποστήριξαν ότι ήταν πολύ νωρίς για το κοινό της να προσχωρήσει στο «κίνημα του τόπλες». Κι ως απόδειξη επικαλούνται το γεγονός ότι πέντε χρόνια αργότερα, το 1980 στην ταινία «Κατάσκοπος Νέλλη» έκανε εμφάνιση χωρίς στηθόδεσμο σε κάποια σκηνή της ταινίας.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ