Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021

Υποχωρεί το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο και επανέρχεται ο άξονας Πρόοδος-Συντήρηση

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

Τελικά στην πολιτική, όπως και στη ζωή, είναι πολύ δύσκολο να κουβαλάς δυο βαριά καρπούζια στην ίδια μασχάλη.

Το άνοιγμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην Ακροδεξιά, όπως εκφράστηκε τελευταία αφενός με την υπουργοποίηση και τρίτου προερχόμενου από την Ακροδεξιά βουλευτή, του Πλεύρη και μάλιστα στην ευαίσθητη θέση του υπουργού Υγείας – μια εξέλιξη που σχολιάζεται ήδη πολύ αρνητικά στα διεθνή ΜΜΕ – και αφετέρου με την εφαρμογή στην πράξη της θεωρίας των δύο άκρων του σημερινού υπουργού εσωτερικών Βορίδη, με την επίσημη κυβερνητική στάση της ανοχής στα επανεμφανισθέντα ένοπλα φασιστικά τάγματα εφόδου, προκαλεί πολιτικές αναταράξεις.

Με τις αντιδράσεις να προέρχονται τόσο από το εσωτερικό της κυβέρνησης, όσο όμως και από τον ευρύτερο κεντρογενή χώρο τον οποίον η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε συγκυριακά προσεταιριστεί και προσαρτήσει στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο.

Η πρώτη αντίδραση ήρθε από το εσωτερικό της κυβέρνησης και συγκεκριμένα από τη λεγόμενη Καραμανλική πτέρυγα. Η οποία, δια στόματος του υπουργού εξωτερικών Νίκου Δένδια διαφοροποιήθηκε απολύτως από την επίσημη κυβερνητική γραμμή των ίσων αποστάσεων απέναντι στην ανασύσταση των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου, καταδικάζοντας ανοικτά και απερίφραστα τις φασιστικές επιθέσεις και όχι γενικά και αόριστα «τη βία από όπου κι αν προέρχεται».

Η δεύτερη και πιο ηχηρή αντίδραση ήρθε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον πρώην υπουργό των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Σαμαρά. Ο οποίος εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία της έκδηλης πλέον αποτυχίας της υγειονομικής διαχείρισης από πλευράς κυβέρνησης, προχώρησε σε ευθεία επίθεση εναντίον των κυβερνητικών χειρισμών, που έφεραν την Ελλάδα στη δυσμενέστατη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρώπη, όσον αφορά στους θανάτους ανά πληθυσμό από την πανδημία.

Η επιλογή της χρονικής συγκυρίας για την αντίδραση του πρώην υπουργού δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας για τους πραγματικούς λόγους που ο Ευάγγελος Βενιζέλος, για πρώτη φορά εδώ και δύο χρόνια, εγκαταλείπει τη στάση ανοχής, αν όχι και στήριξης της κυβέρνησης και της ασκεί αυστηρή κριτική. Κι αυτό, γιατί η αποτυχία στον τομέα της υγειονομικής διαχείρισης δεν είναι καινούργια, αλλά έρχεται από το καλοκαίρι ακόμη, με την αποτυχία του εμβολιαστικού προγράμματος και τη ραγδαία αύξηση κρουσμάτων και θανάτων εδώ και μήνες.

Τελικά, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, το όποιο εκλογικό όφελος προκύψει από το κλείσιμο του ματιού της κυβέρνησης στην Ακροδεξιά και στον ολισθηρό χώρο που άφησε ορφανό η φυλάκιση της Χρυσής Αυγής, θα αποβεί πολύ μικρότερο από το κόστος που θα της προκαλέσει.

Οι τριγμοί στο εσωτερικό, που ήδη κρατούν όμηρο τον Μητσοτάκη των δύο πρώην πρωθυπουργών, του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά, τουλάχιστον όσον αφορά στην ψήφιση των μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία που προέκυψαν από τη Συμφωνία των Πρεσπών, οι οποίοι τριγμοί τώρα ενισχύονται με την άρνηση της Καραμανλικής πτέρυγας να προσχωρήσει στο άνοιγμα προς τη ναζιστική Ακροδεξιά, δημιουργούν μείζον εσωτερικό ζήτημα στην κυβέρνηση.

Οι αντιδράσεις από πλευράς Ακραίου Κέντρου από την άλλη, όπως συνηθίζεται να λέγεται ο χώρος της κεντροαριστεράς που συνέβαλε στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο και στήριξε την κυβέρνηση της ΝΔ, την αποδυναμώνουν πολιτικά και της αφαιρούν την εικόνα της ευρείας παράταξης από το κέντρο μέχρι την Ακροδεξιά, που οι σύμβουλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη επιδίωκαν να της δώσουν.

Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, το πολιτικό παιχνίδι αρχίζει να αποκτά γνήσια πολιτικά χαρακτηριστικά. Ο τεχνητός διαχωρισμός που προέβαλε το συγκυριακό αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο,  ο οποίος είχε διεμβολίσει την παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή Συντήρησης – Προόδου, δείχνει να ξεπερνιέται από τις εξελίξεις.

Οι παραδοσιακά φιλελεύθεροι πολιτικά και οι κεντρώοι δημοκράτες, που συγκυριακά βρέθηκαν να συμπορεύονται με τη Νεοφιλελεύθερη Ακροδεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη, εκφράζουν δυσανεξία στη συμπόρευση με την Ακροδεξιά. Επιπλέον, η αποδεδειγμένη αποτυχία της κυβέρνησης στο πολυδιαφημισμένο επίπεδο της υποτιθέμενης ικανότητας, της αριστείας και της αποτελεσματικότητάς της, όπως αυτή εκφράστηκε επικοινωνιακά μέσω του επιτελικού κράτους, το οποίο κατέρρευσε μπροστά στα πραγματικά προβλήματα της υγειονομικής, της κλιματικής και της οικονομικής κρίσης, κάνουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τους κεντρογενείς μέχρι πρότινος σιωπηλούς υποστηρικτές της κυβέρνησης να αντιδρούν και να απομακρύνονται.

Η επαναφορά του πολιτικού άξονα στην πραγματικότητα του δίπολου Πρόοδος – Συντήρηση και η απομάκρυνσή του από το συγκυριακό και προσχηματικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, που μοναδικό σκοπό είχε την εκλογική επικράτηση της Δεξιάς, προκαλεί αισιοδοξία.

Επανερχόμενη η πολιτική αντιπαράθεση στα πραγματικά μαρμαρένια αλώνια της πολιτικής, υπάρχει ελπίδα η χώρα να προχωρήσει μπροστά με μια προοδευτική κυβέρνηση. Η οποία μέσω της ενίσχυσης των δημόσιων δομών στο κοινωνικό κράτος, στην Υγεία, στην Παιδεία, στο Περιβάλλον και την Πολιτική Προστασία, καθώς και μέσω μιας παρεμβατικής πολιτικής ρύθμισης της αγοράς, που θα προστατεύσει τους πολίτες από φαινόμενα ακρίβειας και κερδοσκοπίας, θα επιτύχει το στόχο της επίλυσης των μεγάλων προβλημάτων που βασανίζουν τον μέσο πολίτη.

Προβλήματα τα οποία έχει οξύνει η σημερινή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, η οποία χρηματοδοτώντας και ελέγχοντας τα ΜΜΕ, προσπαθεί να κρύψει την πραγματική πολιτική της που έχει ως μοναδικό στόχο την ενίσχυση των οικονομικών ανισοτήτων και τη συγκέντρωση του πλούτου σε μια πανίσχυρη οικονομική ολιγαρχία.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ