Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2021

Δημήτρης Σεβαστάκης: Δεν θέλω Ου!

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

Αυτοί που ασκούν αισθητική κι όχι πραγματική πολιτική κριτική

Ο κος Σεβαστάκης επανήλθε! Επέστρεψε για να μας πει με άλλα λόγια την ίδια άποψη: οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται πάνω σε λινά τραπεζομάντηλα και μ’ ασημένια μαχαιροπίρουνα. Και με τακτ. Επέστρεψε για να ασκήσει εκ νέου αισθητική, και όχι πραγματική πολιτική κριτική.

Την πρώτη φορά δυσανασχέτησε ιδεολογικά με το σύνθημα «Μητσοτάκη γ@@*έσαι». Και κούνησε το δάχτυλο στον κόσμο και στην αριστερά, που δεν είναι πια sophistiqué, στερείται πολιτικού savoir faire κι έχει απωλέσει την ταυτότητά της.

woman

Βλέπετε «στο φαντασιακό σύννεφο της δήθεν κεντρώας διανόησης, οι αριστεροί είναι αυτοί που γεννούν και αναπαράγουν τα «Μητσοτάκη γ@μιέσαι» κι όχι η οργή των ανθρώπων. Μη πω ότι και την οργή αυτή η Αριστερά πηγαίνει και τους τη φυτεύει», σχολίασε στο προηγούμενο χρόνο ο Χάρης Χεϊζάνογλου.

Αυτή τη φορά ο κος Σεβαστάκης επανέρχεται δηλώνοντας ρητώς: «Το γιουχάισμα του αντιπάλου δεν αποτελεί επιλογή για την Αριστερά. Τελεία».
Ενοχλήθηκε μάλλον με την αντίδραση των ανθρώπων απέναντι στον πρωθυπουργό, όταν αυτός πήγε να αποτίνει φόρο τιμής στον Μίκη Θεοδωράκη.
Ενοχλήθηκε με τον λαουτζίκο που δεν έχει τρόπους και φώναζε δύο ιστορικά συνθήματα σε ένα: «Ο λαός δεν ξεχνά, Μητσοτάκη κάθαρμα».

Δεν τον ενόχλησε η απρέπεια του πρωθυπουργού δίπλα στο φέρετρο. Που ήταν καθισμένος πλάι σταυροπόδι, με τo χέρι απλωμένο σε δυο καρέκλες, λες κι ο μακαρίτης ήταν ζωντανός και τα λέγανε αραχτοί σε κάποιον καφενέ. Δεν έκανε επ΄αυτού κάποια παρατήρηση, δεν επικαλέστηκε μια κάποια αστική ευγένεια που όφειλε να δείξει μπροστά στην ιστορία που εμπεριείχε το φέρετρο. Τον ενόχλησε μόνο η αντίδραση -που αποκαλεί «γιουχάρισμα»- του κόσμου της αριστεράς.

Ας του θυμίσουμε λοιπόν ότι δεν υπάρχει κοινωνική αγανάκτηση πάνω από ένα φλυτζάνι τσάι. Ούτε δίπλα από ένα φέρετρο. Καλούς τρόπους θα έχουμε με τους καλούς, με τους ψεύτες και τους υποκριτές θα έχουμε ό,τι τρόπους θέλουμε.
Κι ας εννοήσουν όλοι οι Σεβαστάκηδες, ότι τα συνθήματα δεν συντονίζονται κεντρικά όπως συνέβαινε με την τότε αντιπολίτευση και τωρινή κυβέρνηση.
Τότε όμως δεν διεκδικούσαν καλούς τρόπους. Διεκδικούσαν απόδοση ευθυνών, και καλά έκαναν. Τις οποίες ευθύνες ξεχνούν να τις αναζητήσουν σήμερα κι αντ’ ατού νοσταλγούν μια αριστερά των καλών τρόπων που χάθηκε και «αχ! τι κρίμα». Αυτός είναι όλος ο καημός τους σήμερα.

Στον επόμενο τόνο θα κριτικάρουν και τους νεολαίους που φωνάζουν «Η ιστορία γράφεται με ανυπακοή» και θα κάνουν ξανά λόγο για «καχεκτική δημοκρατία»;

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ