Πέμπτη 4 Αυγούστου 2022

Θερμό επεισόδιο ναι, πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας στην Ουκρανία όχι

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

Του Γιώργου Ι. Αλλαμανή

‘Ενα παραμύθι που πουλάει ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι οι ιστορικά «αδελφικές σχέσεις» Ρωσίας-Ουκρανίας. Οι κάτοικοι των δύο κρατών, λέει, «είναι ένας λαός».

Τον 19ο αιώνα η τσαρική καταστολή απαγόρευσε την ουκρανική γλώσσα (που, ναι, μοιάζει με τα ρώσικα). Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση οι εθνικιστές Ουκρανοί ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους αλλά οι μπολσεβίκοι την έπνιξαν σαν το μωρό στην κούνια. Τη δεκαετία του ‘30 ο Στάλιν «τιμώρησε» τους Ουκρανούς με λιμό που ξέκανε από πείνα επτά εκατομμύρια ανθρώπους. Και το 2014 ο νυν πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατέλαβε αναίμακτα και επανέφερε στην επικράτεια της Μόσχας τη χερσόνησο της Κριμαίας, την οποία – ιστορικό ανεξήγητο, ακόμα…- ο Νικίτα Χρουστσόφ «χάρισε» στη σοβιετική Ουκρανία το 1954.

02 8
Σκελετωμένα παιδιά στην Ουκρανία το 1933, όταν οι Σοβιετικοί άρπαξαν τη σοδειά

Απ’ την άλλη, τμήμα του ουκρανικού πληθυσμού, γύρω στο 20% των 40 εκατομμυρίων κατοίκων, έχει ρωσική συνείδηση. Αυτοί οι περίπου 8-10 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν και στο Κίεβο – συζούν με τους ουκρανόφωνους – αλλά κυρίως στα ανατολικά, στη μεθόριο με τη Ρωσία. Στην άλλη πλευρά των συνόρων ο Πούτιν συγκεντρώνει στρατό σαν μικρός Ναπολέων. Εχει ήδη 90.000 ένστολους και οι αναλυτές της CIA εκτιμούν ότι μπορεί να συγκεντρώσει πάνω από 170.000 (!) και στο πρώτο εξάμηνο του 2022 να εισβάλει στο ουκρανικό έδαφος.

Με ποια αφορμή; Την υπεράσπιση των φιλορωσικών επαρχιών Ντονέσκ και Λουχάνσκ, που πάτησαν στις πλάτες των ρωσικών τανκς και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Δύο σκιώδη «κράτη» κομμένα και ραμμένα στα συμφέροντα του Κρεμλίνου, οντότητες που κάποιοι (ακρο)αριστεροί στην Ελλάδα θεωρούν «λαϊκές δημοκρατίες», αυθεντικά κομμουνιστικά καθεστώτα του 21ου αιώνα κ.λπ.

Ποιος τα απειλεί; Όχι βέβαια ο μετρίως εξοπλισμένος και ανεπαρκώς εκπαιδευμένος στρατός της φιλοδυτικής Ουκρανίας, που σε περίπτωση ρωσικής εισβολής ζήτημα είναι αν θα αντέξει μόνος του λίγες εβδομάδες.

03 9
Οι κατεχόμενες από φιλορώσους περιοχές Ντονέτσκ και Λουχάνσκ

Η πραγματική απειλή για τη Μόσχα βρίσκεται στις Βρυξέλλες, στην έδρα του ΝΑΤΟ. Και στο Αρλινγκτον της πολιτείας Βιρτζίνια, στο αμερικανικό Πεντάγωνο. Ενθαρρυμένα από την επέκταση της Ατλαντικής Συμμαχίας στην ανατολική Ευρώπη μετά το 1990, τα γεράκια της Δύσης πρόσφεραν το 2008 καθεστώς «κράτους-συνεταίρου» («partner country») στην Ουκρανία. Ακολούθησε το 2017 Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ο Πούτιν κατάλαβε ότι το ΝΑΤΟ μπορεί να στρατοπεδεύσει στην αυλή του. Εστειλε τουλάχιστον τρία μηνύματα με αντίστοιχες δυναμικές κινήσεις. Το 2008 εισέβαλε στη Γεωργία, το 2014 στην Κριμαία, μετά στην ανατολική Ουκρανία – βάλτε στο ζύγι και την αποφασιστική εμπλοκή των Ρώσων στη Συρία. Διπλωματικά και στρατιωτικά 4-0. Τώρα που η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν μετακινείται απ’ τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο στο μέτωπο Ασίας-Ειρηνικού, ο ισχυρός άνδρας της Μόσχας δείχνει τις κόκκινες γραμμές του.

Απαιτεί να μην εγκατασταθούν στρατιώτες και οπλικά συστήματα της Ατλαντικής Συμμαχίας στην Ουκρανία και να μην ενταχθεί η χώρα (προσοχή: ρεαλιστικά τα 2/3 της, το φιλοδυτικό τμήμα) στο ΝΑΤΟ.

Δεν τον τσίμπησε μύγα ξαφνικά. Αντιδρά στην απόφαση της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της συμμαχίας (Βρυξέλλες, 14 Ιουνίου 2021) να εφαρμοστεί μελλοντικά για την Ουκρανία Σχέδιο Δράσης για την Ενταξη Μέλους (Membership Action Plan – MAP). Γιαυτό διέταξε τους στρατηγούς του να πλημμυρίσουν με φαντάρους τα νοτιοδυτικά σύνορα.

04 9
Τζο Μπάιντεν – Βλαντίμιρ Πούτιν

Θερμό επεισόδιο ναι, είναι πιθανό. Ισως κρατήσει λίγες εβδομάδες, με συγκρατημένη επέλαση, παραδειγματικά πλήγματα στους ατίθασους «αδελφούς», χωρίς οι Ρώσοι να φτάσουν στις παρυφές του Κιέβου.

Πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας στην Ουκρανία όχι. Ούτε στις πιο άγριες φάσεις του Ψυχρού Πολέμου δεν συγκρούστηκαν ο «ελεύθερος κόσμος» (τρομάρα του…) με το σοβιετοκρατούμενο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.

Απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα η Δύση διαθέτει ένα σοβαρό όπλο: τις οικονομικές κυρώσεις. Να αποκλείσει τα ρωσικά ομόλογα απ’ τη δευτερογενή αγορά ομολόγων. Να κάνει τη ζωή δύσκολη στις μεγάλες ρωσικές επιχειρήσεις και τράπεζες. Να «εξορίσει» τη Ρωσία απ’ το διεθνές σύστημα ηλεκτρονικών συναλλαγών Swift.

Θα τα κάνει όλα αυτά μόνο αν εξαντληθούν τα περιθώρια νέας ισορροπίας. Δηλαδή η μεν Ρωσία να κρατήσει σε απόσταση το ΝΑΤΟ και, ίσως, να δρομολογήσει ξανά την «αυτονόμηση» του Ντονέσκ και του Λουχάνσκ εντός της Ουκρανίας, η δε Αμερική να μην ανοίξει μια νέα πληγή στην απέραντη στέπα (600.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, τέσσερις φορές η Ελλάδα) ανάμεσα στη Ρουμανία και τη Ρωσία. Καλύτερη η μόνιμη χαμηλή ένταση, παρά οι μάχες δίπλα στους εύφλεκτους αγωγούς φυσικού αερίου που κινούν χιλιάδες εργοστάσια και θερμαίνουν εκατομμύρια σπίτια στην Ευρώπη κάθε χειμώνα.

Τα χαμόγελα στην πρόσφατη δίωρη τηλεδιάσκεψη Πούτιν-Μπάιντεν συναγωνίστηκαν την αίσθηση ότι «κανείς δεν σήκωσε το δάχτυλο στον άλλον», όπως είπε εύστοχα ο Τζέικ Σάλιβαν, Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του αμερικανού προέδρου.

05
Προνομιακές γερμανορωσικές μπίζνες. Ο αγωγός φυσικού αερίου Nord Stream 2

Εξάλλου, κι άλλοι κάνουν μπίζνες με τους Ρώσους και δεν θέλουν ξαφνικές καταιγίδες. Οι Γερμανοί, ας πούμε, έχουν στα σκαριά τον νέο αγωγό Nord Stream 2 που θα μεταφέρει ρωσικό αέριο μέσω της Βαλτικής Θάλασσας. Αδρότατα αμοιβόμενος πρόεδρος της σχετικής κοινοπραξίας είναι ένας παλιός γνώριμος, ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Συμπέρασμα: η Δύση θα πλήξει τη Μόσχα με οικονομικές κυρώσεις αν επιτεθεί στην Ουκρανία, αλλά ούτε ένας Γιάνκης δεν θα πατήσει το πόδι του σε ουκρανικό έδαφος. Το ΝΑΤΟ δεν θα σπεύσει να σώσει την διαιρεμένη χώρα. Ανοικτή πολεμική αντιπαράθεση δεν θα υπάρξει. Ο Πούτιν ξέρει ότι δουλειά του Μπάιντεν είναι να τελειώνει πολέμους, βλέπε Αφγανιστάν, όχι να τους ξεκινάει. Αυτό υποσχέθηκε o Αμερικανός πρόεδρος στους ψηφοφόρους και η προσοχή του είναι στραμμένη αλλού: στην Κίνα και τον covid-19.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ