Τετάρτη 3 Αυγούστου 2022

Γερμανία: Τέσσερις προκλήσεις για τον καγκελάριο Σολτς

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

Μόλις πέντε βδομάδες χρειάστηκαν οι τεχνικοί της εξουσίας, που έλεγε κι ο Σαββόπουλος όταν ήταν ακόμα Σαββόπουλος, για να συνθέσουν το πρόγραμμα της πρώτης τρικομματικής κυβέρνησης στη Γερμανία. Το λες και μικρό θαύμα.

Η ορκωμοσία του Σοσιαλδημοκράτη Ολαφ Σολτς ως διαδόχου της ‘Ανγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία ικανοποιεί όσους Γερμανούς «θέλουν αλλαγή, αλλά με μικρό άλφα».

Τους μικρομεσαίους που έχουν δουλειά, σπίτι και τραπεζικό κομπόδεμα. Τους έχοντες και κατέχοντες, το βιομηχανικό και χρηματοπιστωτικό κατεστημένο. ‘Οσους αναλύουν με πολιτικούς όρους την κλιματική αλλαγή και ζητούν φιλελεύθερη (προσοχή: όχι «νέο»φιλελεύθερη) στροφή και σκληρή γλώσσα απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. ‘Οσους βολεύτηκαν, απ’ την εποχή του Κόνραντ Αντενάουερ, στην απλοϊκή εξίσωση «πληρώνω φόρους και εισπράττω ασφάλεια, ισορροπία, ανάπτυξη και κράτος πρόνοιας».

Ικανοποιεί δηλαδή, εκατομμύρια νοικοκύρηδες στο φρούριο της οικονομικά ισχυρότερης χώρας της Ευρώπης.

Όμως το χειροκρότημα επί τη εμφανίσει της νέας κυβέρνησης δεν εγγυάται μία θριαμβευτική παράσταση. Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα είναι αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά οι συντηρητικές δυνάμεις της γερμανικής κοινωνίας θα βρουν τρόπο να ασκήσουν πιέσεις, με βασικό γνώμονα τα γεωπολιτικά συμφέροντα του Βερολίνου και την ευθυγράμμιση της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης σε αυτά.

Θεματοφύλακας της γερμανοκεντρικής συνέχειας είναι ο ίδιος ο Σολτς. Αντικαγγελάριος και υπουργός Οικονομικών της Μέρκελ στην προηγούμενη κυβέρνηση, διάδοχος και θαυμαστής του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην οικονομία, εξελέγη, μεταξύ άλλων, γιατί φοράει βελούδινο γάντι εφαρμόζοντας νεοφιλελεύθερες (εδώ πάει το «νέο»…) συνταγές.

Τώρα που πήρε το τιμόνι στα χέρια του, έχει να αντιμετωπίσει τέσσερις προκλήσεις.

Πρώτον, να κρατήσει εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα σε τρία κόμματα

Τους «δικούς του» του Σοδιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), τους Πράσινους (θεωρούνται πλέον κόμμα του κέντρου, ξεχάστε τις κινηματικές ρίζες των eighties…) και τους γραβατωμένους γιάπηδες του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP).

Εξι υπουργεία συν την καγκελαρία έχει το SPD, πέντε υπουργεία συν την αντικαγκελαρία έχουν οι Πράσινοι, τέσσερα υπουργεία το FDP.

Η νέα υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ λέει ότι οδηγός της θα είναι «τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι αξίες» ιδίως απέναντι στον Κρεμλίνο και το Πεκίνο. Ξεχνάει τον προσκυνημένο, επίσης Πράσινο, Γιόσκα Φίσερ, ξεχνάει ότι δυστυχώς ποτέ οι «αξίες» δεν χάραξαν εξωτερική πολιτική, απ’ τον Μέτερνιχ στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815 μέχρι τον Δένδια στην Αφρική…

02 7
Αναλένα Μπέρμποκ, η Πράσινη νέα υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας

Ο νέος υπουργός Οικονομικών, ο ηγέτης του FDP Κρίστιαν Λίντνερ, σκόραρε 2 καπιταλιστικά γκολ απ’ τα αποδυτήρια. Αρνήθηκε την επιβολή ειδικού φόρου στους αγαπημένους του πλούσιους, και απέτρεψε τον μεγαλύτερο δανεισμό του γερμανικού δημοσίου. Επαναφέρει συνεχώς την «ανάγκη επιστροφής στη δημοσιονομική πειθαρχία», δηλαδή στον ζουρλαμανδύα να έχεις πειθαναγκαστικά εξωτερικό χρέος έως το 60% και ετήσιο έλλειμμα έως το 3% του ΑΕΠ εντός και εκτός (βλέπε αθάνατη Ελλάς, Πορτογαλία, Ιταλία κ.λπ.) γερμανικών συνόρων.

03 8
Κρίστιαν Λίντνερ, άνθρωπος του κεφαλαίου και τσάρος της οικονομίας

Δεύτερον, να μεταφέρει απ’ τα χαρτιά στην πραγματική ζωή τους ενεργειακούς στόχους για το 2030

Η κατεξοχήν δύσκολη εξίσωση για τον Σολτς. Μέχρι τη χρονιά-ορόσημο 2030 η Γερμανία καλείται να εγκαταλείψει τη χρήση άνθρακα, να παράγει το 80% του ηλεκτρικού της ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, να διαθέτει τουλάχιστον 15 εκατομμύρια ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

Η «πράσινη μετάβαση» απαιτεί γιγαντιαίες επενδύσεις, πάταξη της γραφειοκρατίας, περαιτέρω ψηφιοποίηση, ριζικές αλλαγές σε Κολοσσούς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, η μεταλλουργία και η κατασκευή οπλικών συστημάτων.

04 8
Η κυβέρνηση θέλει να καλύψει το 2% του γερμανικού εδάφους με εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας

Ποιος θα πληρώσει το κόστος; «Οι πλούσιοι» απαντούν αόριστα οι Πράσινοι, που εξασφάλισαν και το «νέο» υπερ-υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων και Ενέργειας (σύνθεση παλαιών υπουργείων και…rebranding), με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Χάμπεκ. Διδάκτωρ φιλοσοφίας και λογοτέχνης, ο 52χρονος Χάμπεκ αναλαμβάνει και αντικαγκελάριος. Πρέπει να χωθεί βαθιά στα δημόσια κιτάπια γυρεύοντας ρεαλιστικές λύσεις με το μικρότερο κοινωνικό κόστος κι έχοντας απέναντί του καλοζωισμένους βιομήχανους και ανάλγητους τραπεζίτες.

Τρίτον, να ελέγξει την πανδημία του covid-19

Ο καγκελάριος Σολτς δεν αποκλείει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό στο πρότυπο της γειτονικής Αυστρίας, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις μερίδας της γερμανικής κοινής γνώμης. Γνωρίζει επίσης ότι οι μεταλλάξεις του ιού και η αβέβαιη πορεία προς την έξοδο από την υγειονομική κρίση απειλούν την οικονομία και κλονίζουν την παραδοσιακή εμπιστοσύνη του μέσου Γερμανού στο κράτος.

Τέταρτον, να μην ξεχάσει τα «μικρά» της τρικολόρ κυβερνητικής ατζέντας

Τα οποία μόνο «μικρά» δεν είναι. Για παράδειγμα, η αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου στα 12 ευρώ αφορά σε περίπου 10 εκατομμύρια εργαζόμενους.

Η αόριστη υπόσχεση για «ανάσχεση της αύξησης των ενοικίων» συγκρούεται με τις μπίζνες μεγαλοεργολάβων, κατασκευαστών και ξένων επενδυτών.

05 6
Από φιλόσοφος λογιστής. Ο αντικαγκελάριος και υπερυπουργός Ρόμπερτ Χάμπεκ

Ο εκσυγχρονισμός του δημοσίου προσκρούει σε παθογένειες δεκαετιών. Τριάντα δύο χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, στην ανατολική Γερμανία υπάρχουν υπηρεσίες που επικοινωνούν ακόμα με φαξ, είναι υποστελεχωμένες και αναποτελεσματικές.

Διχασμό προκαλούν άλλα σχέδια της κυβέρνησης Σολτς, όπως σερβιρίστηκαν μετά το τρικομματικό παζάρι. Ένα είναι η νομιμοποίηση της χρήσης ινδικής κάναβης, κοινωνικά και δικονομικά ρεαλιστική προοπτική παρά τις ιατρικές έρευνες που δείχνουν ότι η συστηματική χρήση της προκαλεί βλάβες στην υγεία. ‘Αλλο είναι η ψήφος στα 16 (από τα 18) κάτι που βρίσκει αντίθετο το 70% των (ενηλίκων…) ερωτηθέντων σε σχετικές δημοσκοπήσεις. Κι ένα τρίτο είναι να καταργηθεί παλαιός νόμος που επιτρέπει μεν τις αμβλώσεις, αλλά απαγορεύει στους γιατρούς να τις διαφημίζουν.

06 2
Πρόσφυγες στη Γερμανία το «μακρινό» 2015

Τελευταία – αλλά όχι έσχατη -, προγραμματική συμφωνία που γεννά αντιδράσεις είναι η στήριξη προσφύγων και μεταναστών που έχουν ζητήσει άσυλο, καθώς και η διευκόλυνση όσων ξένων θέλουν να λάβουν γερμανική υπηκοότητα.

Προσοχή: αυτά ισχύουν μόνο για όσους έχουν διαβεί την πύλη των γερμανικών συνόρων. Επιστροφή στο 2015 και στην πολιτική των ανοικτών θυρών της Μέρκελ, δεν προβλέπεται ούτε κατά διάνοια.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ