Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2021

Ε όχι και Γάλλος Τραμπ ο Ερίκ Ζεμούρ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

Γιώργος Ι. Αλλαμανής

Είναι νωρίς για βεβαιότητες ως προς τις προεδρικές εκλογές που θα γίνουν στη Γαλλία σε έξι μήνες, στις 10 Απριλίου 2022. Κάποιοι βιάζονται να προκρίνουν ότι ο πρώην δημοσιογράφος Ερίκ Ζεμούρ – μια πασίγνωστη ακροδεξιά τηλεοπτική μούρη -, θα βρεθεί στον δεύτερο γύρο, στις 24 Απριλίου, απέναντι στον νυν πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν. Θα διαλύσει, λένε, στο πέρασμά του τους φύλαρχους της γκολικής Δεξιάς, την «κουρασμένη» ρητορική της Μαρίν Λεπέν, τη δημοσκοπική αδυναμία της Σοσιαλίστριας δημάρχου Παρισίων Αν Ινταλγκό και το αριστερο-πατριωτικό μπλα μπλα του Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Παρουσιάζουν μάλιστα τον Ζεμούρ σαν τον Γάλλο Τραμπ.

02 Το φαινόμενο Ζεμούρ στο Figaro Magazine όπου ο ίδιος είναι αρθρογράφος.

Μηχανιστικές προβολές, απλουστεύσεις. Ο 63χρονος Ζεμούρ, γιός νοσοκόμου και νοικοκυράς, φτωχών εβραίων της Αλγερίας που έγιναν ρωμαιοκαθολικοί, δεν έχει ούτε τα λεφτά με ουρά του μπαμπά, ούτε την έπαρση της άγνοιας που περνιέται για μαγικό ραβδί και θα λύσει όλα τα προβλήματα.

Του λείπει η καθημερινή επιθετικότητα του Τραμπ με όπλο το twitter και σφαίρες χιλιάδες ψέματα και εκατομμύρια μισές αλήθειες. Ο Ζεμούρ τέλειωσε το επιφανές πανεπιστήμιο ScincePo, δούλεψε στη Figaro κι έπιασε στασίδι στα πάνελ εδώ και 25 χρόνια. Εχει και δική του εκπομπή, και τον καλούν άλλα κανάλια για να γίνει εριστικός (με…γαλατικό μέτρο) και να γράψουν νουμεράκια στους πίνακες τηλεθέασης.

Αν όμως πρέπει ντε και καλά να θυμίζει κάποιον, αυτός ο κάποιος είναι…δύο.

04 Ακροδεξιές ασκήσεις επί χάρτου με υπερβολικές φιλοδοξίες

Πρώτος και χειρότερος, ο 93χρονος σήμερα Ζαν-Μαρί Λεπέν, η γριά αλεπού της γαλλικής ακροδεξιάς, την φρασεολογία του οποίου ο «νέος άνθρωπος» ακολουθεί πιστά.
«να Φέρνουμε παίκτες από το εξωτερικό και να τους βαφτίζουμε Εθνική Γαλλίας. Είναι ψέμα» έλεγε ο Λεπέν στα eighties. «Λέω απλά ότι είναι περίεργο να υπάρχει μία Εθνική Γαλλίας με δέκα μαύρους παίκτες» αντηχεί σήμερα ο Ζεμούρ.

«Ζούμε μια μαζική μεταναστευτική εισβολή που απειλεί να αντικαταστήσει τους Γάλλους!» φώναζε ο Λεπέν. «Εχει διαστάσεις φαινομένου το μεταναστευτικό κύμα. Είναι προσπάθεια αντικατάστασης ενός πληθυσμού από έναν άλλον, ενός πολιτισμού από έναν άλλον» προειδοποιεί ο Ζεμούρ. Είναι η θεωρία συνομωσίας ότι διαβολικές ελίτ (αραβικές και ευρωπαϊκές) σπρώχνουν μουσουλμάνους μετανάστες στην Ευρώπη για να γίνουν οι λευκοί χριστιανοί μειονότητα στις χώρες τους. Τελευταίος «σταθμός» αυτής της ιδεοληψίας είναι το βιβλίο του Ρενό Καμύ «Η Μεγάλη Αντικατάσταση» (2011) που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά.

Ο άλλος τον οποίον θυμίζει ο Ζεμούρ είναι ο Βρετανός Νάιτζελ Φαράντζ (που στην Ελλάδα επιμένουμε να τον παρατονίζουμε Φάραντζ). Αυτός μάλιστα. Ο Ζεμούρ θα μπορούσε να είναι «ο Γάλλος Φαράντζ». Ο 57χρονος ηγέτης του Brexit Party ξεκίνησε επίσης από τη δημοσιογραφία, πέρασε μετά στην πολιτική προβοκάροντας από ακροδεξιά τα media, έπιασε τον σφυγμό του μικρομεσαίου ‘Αγγλου «πατριώτη» που θέλει εξηγήσεις για τα ζόρια που τραβάει. Ιδού οι εξηγήσεις: φταίνε οι μετανάστες, οι πολιτισμικά «άλλοι», οι ξεπουλημένοι.

03 Καντο όπως ο Φαράντζ. Πρώτα απλώνεσαι στα media μετά αλλάζεις την ατζέντα.

Συντηρητικοί, οι απάτριδες αριστεροί (στο ίδιο καζάνι και οι Νέοι Εργατικοί του Τόνι Μπλερ) και – κυρίως -, φταίει η διαβολική Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτοί, στην απέναντι ακτή της Μάγχης, μας αδειάζουν τα δημόσια ταμεία.

Όπως ο Φαράντζ έστρεψε αλλού την ατζέντα συμβάλλοντας καταλυτικά στην περιπέτεια του Brexit, έτσι και ο Ζεμούρ φιλοδοξεί να στρέψει την ατζέντα των γαλλικών προεδρικών εκλογών στο κάλυμμα κεφαλής της Μαροκινής κυρίας της (παρα)διπλανής πόρτας.

Γιατί στην οικονομία, για παράδειγμα, δεν έχει ουσιαστική πρόταση. Ο άνθρωπος μιλάει για το «πεπρωμένο». Δημοσιογράφος του βρετανικού Channel 4 ρώτησε τον Ζεμούρ τί προτείνει για τις εργατικές οικογένειες της Γαλλίας που δοκιμάζονται σκληρά. «Θα δούμε τις λεπτομέρειες. Αυτό που έχει σημασία τώρα, στις εκλογές, είναι να καθορίσουμε το πεπρωμένο της Γαλλίας για τα επόμενα 10 ή 20 χρόνια» απάντησε.

Ο ακροδεξιός σταρ της Γαλλίας προσφέρει μισαλλοδοξία, ρατσισμό και εθνικιστικές λύσεις-πακέτο σε νέα συσκευασία. Το τελευταίο βιβλίο του «Η Γαλλία δεν είπε την τελευταία λέξη» θυμίζει πολιτικό σύνθημα. Καμία εφαρμόσιμη λύση, μόνο εμμονή στο ένδοξο παρελθόν (δηλώνει οπαδός του Ντεγκόλ και του Ναπολέοντα…) και μεγάλα λόγια: έξω από την ΕΕ, προστατευτισμός, να δίνουν χριστιανικά ονόματα στα παιδιά τους οι μετανάστες, να αντιταχθεί η Γαλλία στο διευθυντήριο των Βρυξελλών που έχει υποτάξει τη «διεφθαρμένη, ανάξια και ηλίθια γαλλική πολιτική ελίτ» κ.λπ.

Προσοχή όμως: οι υποψηφιότητες δεν έχουν ανακοινωθεί, τα επιτελεία και ο Τύπος κάνουν ασκήσεις επί χάρτου, οι δημοσκόποι θέτουν υποθετικές ερωτήσεις και πουλάνε σενάρια, και ο Εμμανουέλ Μακρόν, ακόμη και τώρα, κινείται γύρω στο 25% της πρόθεσης ψήφου.
Βουλιμικά, κινήθηκε πρώτος στην προεκλογική σκακιέρα και τα ΜΜΕ τον φωτίζουν υπέρμετρα. Προς το παρόν αντλεί ψήφους από την Λεπέν και, πολύ λιγότερο, από την κεντροδεξιά. Δεν έχει διείσδυση σε άλλους χώρους, πόσο μάλλον που ο νυν πρόεδρος πουλάει το δικό του προϊόν, το γνωστό «δεν υπάρχει Δεξιά και Αριστερά», με χρυσόσκονη Ευρωπαίου ηγέτη και εμπόρου γαλλικών όπλων (βλέπε Ραφάλ-φρεγάτες…).

Οι προβολείς δείχνουν ήδη τις ιδεολογικές και πολιτικές ρωγμές του λαϊκιστή Ζεμούρ. Διότι οι Γάλλοι μουσουλμάνοι ψηφίζουν, το ίδιο, φυσικά και οι Γαλλίδες. Ο μισογυνισμός του είναι παροιμιώδης και τον οδηγεί σε γκάφες. «Οι μισθολογικές ανισότητες ανάμεσα στα δύο φύλα είναι οριακές. Οι ίδιες οι γυναίκες επιλέγουν ελεύθερα δουλειές που αμοίβονται λιγότερο» είπε πρόσφατα.

Ακόμη κι αν μπει στον δεύτερο γύρο των Απρίλιο, ο στόχος του είναι άλλος – και εξαιρετικά δύσκολος. Μια γαλάζια πολυκατοικία à la française. Να εξαφανίσει την Λεπέν, να αποσπάσει εκατομμύρια δεξιούς ψηφοφόρους, να πείσει ότι έχει πρόγραμμα και να ανοίξει δρόμο για ένα «ενωτικό» υπερσυντηρητικό κίνημα, με ακροδεξιά χαρακτηριστικά, που θα διεκδικήσει την προεδρία το 2027. Το τραπεζικό και οικονομικό κατεστημένο δεν έχει μιλήσει ακόμη. Ο άνθρωπός του όμως υπάρχει. Και λέγεται Εμμανουέλ Μακρόν.

Σχολιαστε το αρθρο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ